Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt SA 5159/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. O. na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Ruda Śląska z dnia 17 kwietnia 2003 r. w przedmiocie nie rozpatrzenia wniosku o uczestnictwo w procesie kontynuowania opieki medycznej nad pacjentkami Poradni K w ramach NZOZ.
W motywach postanowienia Sąd Wojewódzki powołał się na przepis art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), według którego zakres kontroli działalności administracji obejmuje wyłącznie skargi na rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Ruda Śląska z dnia 17 kwietnia 2003 r., zdaniem Sądu Wojewódzkiego, nie należy do katalogu orzeczeń względnie czynności wymienionych w art. 3 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Nie jest również czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień albo obowiązków wynikających z przepisów prawa. Proces przekształcenia Przychodni Rejonowej SPZOZ w Rudzie Śląskiej przy ul. [...] w niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, nastąpił w toku realizacji uprawnień właścicielskich gminy, w stosunku do własnego mienia. Proces przekształcenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Poza tym "rozstrzygnięcie" Prezydenta Miasta Ruda Śląska z dnia 17 kwietnia 2003 r., stanowi w rzeczywistości odpowiedź udzieloną skarżącemu w związku z prywatyzacją zakładu opieki zdrowotnej i nie jest dopuszczalne jej zaskarżenie do sądu. W konsekwencji skarga na w/w "rozstrzygnięcie" podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Od powyższego postanowienia z dnia 21 czerwca 2004 r. skargę kasacyjną wniósł B. O. podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie a także zarzut naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. Według twierdzeń skargi kasacyjnej Sąd Wojewódzki dopuścił się naruszenia art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że sprawa nie podlega rozpoznaniu przez ten Sąd. Stanowisko takie, jak twierdzi się w skardze kasacyjnej, jest sprzeczne nie tylko z przepisami prawa lecz również z ukształtowanym orzecznictwem sądowym. Rozstrzygnięcie Prezydenta z dnia 17 kwietnia 2003 r. jest, w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną, czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (uprawnienia wynikające z ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz ustawy o zawodzie lekarza). Poza tym sad naruszył art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przedstawiając w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stanu sprawy, zarzutów podniesionych w sprawie oraz nie wskazaniu pełnej podstawy prawnej podjętego orzeczenia. Na tej podstawie w skardze kasacyjnej zgłoszone zostało żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego merytorycznego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co, następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera uzasadnionych podstaw zaskarżenia. Przede wszystkim podzielić należy stanowisko Sądu Wojewódzkiego, że proces przekształcenia przychodni rejonowej w niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, stanowi realizację uprawnień właścicielskich gminy. Jednocześnie wskazać należy, że wadliwe są założenia przyjęte w skardze kasacyjnej oraz oparte na nich wywody, jakoby etapy procesu przekształcenia przychodni rejonowej w niepubliczny zakład opieki zdrowotnej, stanowiły akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dot. uprawnień lub obowiązków rzekomo "wynikających z przepisów prawa (uprawnienia wynikające z ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz ustawy z ustawy o zawodzie lekarza)".
Jeśli nawet pominąć, że w skardze kasacyjnej, na poparcie tych twierdzeń, nie został powołany jakikolwiek przepis ustawy o zakładach opieki zdrowotnej jak i ustawy o zawodzie lekarza, to nie sposób nie dostrzec, że wnoszący skargę kasacyjną nie rozróżnia etapów procesu przekształceń zakładów opieki zdrowotnej w niepubliczny zakład. O ile bowiem uchwała rady gminy w przedmiocie restrukturyzacji należy do aktów z zakresu administracji publicznej (podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego), to nie dotyczy to poszczególnych etapów tego procesu przekształceń a w tym dotyczących konsekwencji związanych z restrukturyzacją (zmiany strukturalne opieki medycznej czy zmiany umów o pracę itp.). Stąd też trudno mówić o nie rozpatrzeniu "wniosku o uczestnictwo w procesie kontynuowania opieki medycznej nad pacjentkami Poradni K w ramach NZOZ".
Nie w tym jednak tkwi istota zagadnienia. Uszło uwadze wnoszącego skargę kasacyjną niezwykle istotne ustalenie Sądu (stanowiące podstawę odrzucenia skargi), a mianowicie że zaskarżone "rozstrzygnięcie" Prezydenta Miasta Ruda Śląska z dnia 17 kwietnia 2003 r., stanowi w rzeczywistości odpowiedź udzieloną skarżącemu w związku z prywatyzacją zakładu opieki zdrowotnej, a jako takie nie podlega zaskarżeniu do sądu. Ustalenie to znajduje pełne oparcie w materiale dowodowym sprawy (por. treść tego pisma k. 22 akt sądowych). Nie można zatem zasadnie twierdzić, że podjęte zostało "rozstrzygnięcie" (zresztą takiej formy omawiane pismo nie zawiera), a pismo stanowi jedynie informację w związku z prywatyzacją zakładu opieki zdrowotnej. Wbrew zatem odmiennym twierdzeniom wnoszącego skargę kasacyjną, Sąd Wojewódzki nie dopuścił się naruszenia art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Nie mogły wreszcie odnieść zamierzonego skutku wywody skargi kasacyjnej podważające, w sposób bardzo ogólny, stanowisko Sądu Wojewódzkiego, które sprowadzają się wyłącznie do stwierdzenia, że stanowisko sądu jest sprzeczne "nie tylko z przepisami prawa, lecz również z ukształtowanym orzecznictwem sądowym". W skardze kasacyjnej, na poparcie tego stwierdzenia, nie zostało powołane jakiekolwiek orzecznictwo sądowe, zaś tak sformułowany zarzut nie wymaga szerszego omawiania. Identyczne uwagi należy odnieść do zarzutu naruszenia przepisów procesowych. Skoro bowiem prawidłowe jest stanowisko Sądu o niedopuszczalności drogi sądowej, zbędne było prowadzenie ustaleń merytorycznych sprawie.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się nieuzasadnione należało, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzec jak w sentencji.