Uzasadnienie
OSK 1338/04
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2002 r. po rozpatrzeniu zażalenia M. U. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 26 czerwca 2002 r. wstrzymujące na podstawie art. 159 kpa wykonanie decyzji Prezydenta Miasta Sosnowca zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. U. pozwolenia na budowę (rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego na działce Nr [...] przy ul. [...] w Sosnowcu) – uchylił zaskarżone postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania wskazanej decyzji. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż okoliczności przytoczone we wniosku zgłoszonym przez H.W. o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę (brak udziału H. W. w postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na budowę) nie stanowią przesłanki dla stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji, nie było zatem podstaw do wstrzymania wykonania tej decyzji.
Nie wykazano bowiem prawdopodobieństwa, że decyzja o pozwoleniu na budowę dotknięta jest którąś z wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu skargi na to postanowienie, wniesionej przez H. W. wyrokiem z dnia 11 maja 2004 r. skargę oddalił, podając w motywach tego rozstrzygnięcia, że w sprawie niniejszej organ nadzoru I instancji zbyt pochopnie wstrzymał wykonanie decyzji ocenianej w postępowaniu nieważnościowym, bez istnienia przesłanek wskazujących na istnienie wady nieważności.
Tymczasem Wojewoda Śląski decyzją z dnia 17 lipca 2002 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy tę decyzję.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła H. W. reprezentowana przez radcę prawnego Z. W..
W skardze kasacyjnej wskazano jako przedmiot zaskarżenia – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2004 r. sygn. akt 7/IV S.A. 5058/02 oddalający skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 sierpnia 2002 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji, zaś we wnioskach autor skargi – domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Administracyjnemu., ewentualnie – uchylenie zaskarżonego wyroku i "orzeczenia co do istoty sprawy tj. orzeczenia nieważności zaskarżonej decyzji administracyjnej". Jako podstawy kasacji wskazano przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej opisano przebieg sprawy i zawarto szereg zarzutów odnoszących się do decyzji o pozwoleniu na budowę. Z treści tego uzasadnienia wynika, że obiekt, którego dotyczyło pozwolenie na budowę został już wykonany.
Zdaniem autora skargi decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w oparciu o sfałszowane dokumenty, naruszała interes prawny H. W., właścicielki nieruchomości sąsiedniej i w tych warunkach – nie powinna pozostawać w obrocie prawnym. Kwestionuje rzekome ustalenia organu odwoławczego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że nie przysługiwał jej przymiot strony w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, ponieważ nie ma uzasadnionych podstaw.
Przedmiotem sprawy, w której wydany został wyrok zaskarżony skargą kasacyjną było wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę w związku z wszczęciem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Zgodnie z art. 159 § 1 kpa stanowiącym podstawę prawną orzekania o wstrzymaniu wykonania ocenionej w postępowaniu nadzorczym decyzji administracyjnej, organ właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wstrzymuje jej wykonanie, gdy zachodzi prawdopodobieństwo zaistnienia przesłanki wskazanej w tym przepisie, jaką jest prawdopodobieństwo, że decyzja dotknięta jest jedną z wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa.
Zarzuty podnoszone przez stronę skarżącą w żądaniu stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, nie wskazują żadnej z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Wprawdzie nie można wykluczyć, że przy rozpoznawaniu sprawy organ administracji dopatrzy się istotnych wad decyzji o pozwoleniu na budowę i uwzględni je z urzędu, jednakże na obecnym etapie postępowania nie ma podstaw do uznania, że zachodzi "prawdopodobieństwo" ujawnienia takiej wady, a tym samym, że istnieją podstawy do wstrzymania wykonania ocenionej w postępowaniu nadzorczym decyzji.
Należy przy tym stwierdzić, że wstrzymanie wykonania decyzji w okolicznościach sprawy niniejszej byłoby bezzasadne również i z tego względu, że – jak wynika z oświadczeń strony skarżącej – obiekt, którego dotyczy pozwolenie na budowę został wykonany, wobec czego nie mogłoby być skutecznie wstrzymane wykonanie decyzji zezwalającej na budowę.
Zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej nie odnoszą się do przedmiotu zaskarżenia, lecz do decyzji o pozwoleniu na budowę i wnioski zawarte w tej skardze, tj. żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę jako wykraczające poza przedmiot sprawy rozstrzygniętej skarżonym wyrokiem nie mogły być rozważone w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - orzekł jak w sentencji.