Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 czerwca 2004 r.(Sygn.akt IV SA 2429/03) oddalił skargę "[...]" Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 21 maja 2003 r. (KOC/1447/Ar/03) w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej Marszałkowska [...] od decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 21 lutego 2003 r.(nr 6/2003/Ś)w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego – uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art.150 § 2 k.p.a. wznowiło postępowanie zakończone decyzją Prezydenta m.st.Warszawy (nr 5/2000/S) ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji zabudowy przy ul.Marszałkowskiej [...] w Warszawie. Uprzednio toczyło się już postępowanie w tej sprawie. Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o wznowienie postępowania w sprawie przedmiotowej decyzji o warunkach zabudowy podnosząc, że o jej wydaniu dowiedziała się dopiero w dniu 23 lipca 2002 r. a postępowanie toczyło się bez jej udziału. Burmistrz Gminy Warszawa Centrum odmówił wznowienia postępowania uznając ze wnioskodawcy nie posiadali przymiotu strony a wykazali jedynie interes faktyczny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję a właściwy, w związku z reformą administracji, do rozpoznania sprawy Prezydent m.st. Warszawy decyzją z 21 lutego 2003 r. ponownie odmówił wznowienia postępowania z uwagi na brak przymiotu strony i naruszenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie.
OSK 1436/04
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesądziło o tym, że Wspólnocie przysługuje prawo strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, bo jej realizacja oddziałuje bezpośrednio na należącą do Wspólnoty nieruchomość.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiadała prawu, prawidłowo ustalono stan faktyczny i właściwie zastosowano prawo materialne. Weryfikacja czy strona ma przymiot strony powinna, przy takiej przesłance wznowienia, nastąpić po wznowieniu postępowania i w zależności od dokonanych ustaleń winno zapaść merytoryczne rozstrzygnięcie. Skoro organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę, mimo wyraźnych wskazówek Kolegium, wydał decyzję niemal o tej samej treści należało uznać, że Kolegium niewadliwie skorzystało z prawa do rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania. Z uwagi na to, że musiało uchylić decyzję odmowną I instancji, dokonało tego decyzją, jednakże ta część sentencji która stanowi o wznowieniu postępowania ma znamiona postanowienia. Takie rozstrzygnięcie należało uznać za racjonalne, mając m.in. na względzie powtórną konieczność uchylenia rozstrzygnięć organu I instancji zapadłych w sprawie. Pominięcie w zaskarżonej decyzji kwestii czy Wspólnota uchybiła terminowi było pewnym uchybieniem, bo ta kwestia wymagała zbadania, ale w świetle akt sprawy i faktów nie budzących wątpliwości nie mogło to wpłynąć na treść wydanego rozstrzygnięcia.
Spółka z o.o. "[...]", reprezentowana przez adw. Z. W., wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i wnosząc o uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jako podstawy kasacyjne wskazano naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a zwłaszcza art.149 § 1 k.p.a.(bo właściwą
OSK 1436/04 formą dla wznowienia postępowania jest postanowienie), art.6 k.p.a., art.104 k.p.a., art.123 § 1 k.p.a.(przez przyjęcie że można wydać decyzję mającą znamiona postanowienia),art.145 § 1 pkt 4 k.p.a.(przez przyjęcie że w przypadku wniosku o wznowienie z powodu niebrania przez stronę udziału w postępowaniu weryfikacja czy strona ma przymiot postępowania następuje później, po wznowieniu postępowania)i art.148 § 2 k.p.a.(przez zaniechanie wyjaśnienia istotnej okoliczności faktycznej zachowania terminu do złożenia wniosku) oraz naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez zaniechanie rozpoznania wszystkich zarzutów podniesionych w skardze, a zwłaszcza zarzutu wydania decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości. W uzasadnieniu decyzji powołano się na to, że Sąd administracyjny sprawuje legalną kontrolę decyzji i jeżeli stwierdzi, że zaskarżona decyzja została wydana z uchybieniem przepisów prawa, wydaje jedno z orzeczeń przewidzianych w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a w szczególności powinien stwierdzić nieważność decyzji z przyczyn wskazanych w art.156 k.p.a. Sąd nie rozważył także czy działanie Prezydenta m.st. Warszawy miało na celu rozmyślne pozbawienie strony prawa do udziału w postępowaniu i wadliwie przyjął,że weryfikacja czy stronie przysługuje przymiot strony miała nastąpić później, po wznowieniu postępowania oraz wadliwie rozstrzygnął zarzut uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim w myśl przepisu art.174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153,poz.1270) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1/naruszeniu prawa
OSK 1436/04 materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Określenie tak sformułowanych podstaw kasacyjnych determinuje zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zgodnie z przepisem art.183 pow. ustawy rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesiona przez pełnomocnika skarżącej Sp. z o.o. "[...]" nie spełnia wymogów o jakich mowa w art.174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazane w niej podstawy kasacyjne odnoszą się do naruszeń przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, które stosowały organy administracji publicznej orzekające w sprawie a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny, który orzekał w oparciu o przepisy powoływanej ustawy. Te zatem podstawy kasacji nie były usprawiedliwione a ich braki formalne prowadziłyby do odrzucenia skargi gdyby nie nawiązanie, dopiero w uzasadnieniu skargi, do przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a w szczególności do art.145 § 1 w którym określono rodzaje orzeczeń sądu administracyjnego. Nie wskazano jednak jaki konkretny przepis tegoż artykułu został przez Sąd, w okolicznościach danej sprawy, naruszony, bo stwierdzenie, że" w szczególności Sąd zobowiązany jest stwierdzić nieważność decyzji z przyczyn wskazanych w art.156 k.p.a." nic nie mówi. W dalszej części uzasadnienia powołano się na to, że Sąd wadliwie uznał że w sprawie nie zachodzi konieczność stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji jako wydanej bez podstawy prawnej bo skoro wznowienie następuje w drodze postanowienia to wydanie decyzji stanowi o braku podstawy prawnej. Można stąd wnosić, że zarzut skargi
OSK 1436/04 kasacyjnej odnosi się do naruszenia art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odnosząc się do tego zarzutu, nie można go uznać za zasadny. Przede wszystkim pojęcie " wydania decyzji bez podstawy prawnej" doczekało się bogatego orzecznictwa a w tym orzecznictwie wydanie przez organ odwoławczy decyzji uchylającej decyzję I instancji o odmowie wznowienia i dodatkowo orzekającej o wznowieniu postępowania w sprawie nie było traktowane jako przesłanka nieważności decyzji z powodu braku podstawy prawnej. Zaskarżona decyzja miała podstawy prawne, a w okolicznościach tej konkretnej sprawy, w sytuacji gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze po raz drugi – zasadnie - uchyliło decyzję organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania, zamieszczenie rozstrzygnięcia w przedmiocie wznowienia w tejże decyzji prawa nie naruszało. Nie zachodziła zatem podstawa do zastosowania przepisu art.145 § 2 p.p.s.a. z powodu nieważności zaskarżonej decyzji a tym samym Sąd przepisu tego nie naruszył.
Inne zawarte w uzasadnieniu zarzuty (że Sąd w zasadzie nie analizował zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, że wadliwie dopuścił możliwość wznowienia postępowania administracyjnego pomimo zaniechania weryfikacji przymiotu strony,) nie są powiązane ze wskazaniem jakiegokolwiek przepisu postępowania sądowoadministracyjnego naruszonego przez Sąd. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej bada zarzuty, wskazane w skardze i oparte na podstawach wskazanych w art.174 p.p.s.a.
Nie jest jednak rzeczą Naczelnego Sądu Administracyjnego doprecyzowanie zarzutów wadliwie sporządzonej kasacji i "poszukiwanie" przepisów z którymi można by powiązać,
OSK 1436/04 wskazywaną dopiero w uzasadnieniu, wadliwość wykładni przepisów procedury administracyjnej dokonanej przez Sąd.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art.184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną należało oddalić z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw tejże skargi.