Postanowienie NSA z 31 maja 2005 r., OSK 1501/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 maja 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Sprawa

sprawy ze skargi kasacyjnej Z. C. w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 1 czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.), Zygmunt Niewiadomski
Wiesława Koślińska protokolant

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2004r. sygn. akt 4 II SA/Wr 1777/04

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 9 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu sygn. akt 4 II S.A./Wr 1777/2001 oddalił skargę Z. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 1 czerwca 2001 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich.

Z uzasadnienie wyroku wynika,iż podstawę pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich stanowił przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U z 1997 r. Nr 142 poz. 950 ze zm.).Uznano bowiem,iż skarżący nie prowadził żadnej działalnośći kombatanckiej w rozumieniu art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 cytowanej ustawy oraz, że uzyskał te uprawnienia wyłącznie z tytułu utrwalania władzy ludowej w ramach służby wojskowej w okresie po dniu 30 czerwca 1947 r.

Pełnomocnik skarżącego radca prawny T. C. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zgłoszono wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przyznanie Z. C. uprawnień kombatanckich. W motywach skargi kasacyjnej nie zgadzając się z wyrokiem Sądu I instancji podkreślono,iż skarżący w jednostkach wojskowych do roku 1952 prowadził walki zbrojne z bandami Ukraińskiej Powstańczej Armii i bandami Wehrwolfu zaś ustawa o kombatantach nie pozbawia uprawnień uczestników walk z bandami U P A i Wehrwolfu. Podniesiono również,iż obecnie w Sejmie znajduje się projekt nowej ustawy kombatanckiej,która niebawem wejdzie w życie a według tej ustawy skarżący zachowa uprawnienia kombatanckie co spowoduje, że skarga przeciwko Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów stanie się bezprzedmiotowa.

Następnie pismem procesowym z dnia 10 września 2004 r. uzupełniono skargę kasacyjną podnosząc, iż skarżący był represjonowany przez wojskowe służby specjalne a zatem jako osobie represjonowanej przez władze wojskowe PRL-u przysługują mu uprawnienia kombatanckie.

W skardze kasacyjne jak i w jej motywach nie przytoczono podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

Przystępując do badania wymagań formalnych skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Przepis art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna tj. wymagania formalne sformułowane w art. 46 § 1 i 47 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do pism pochodzących od strony oraz wymagania materialne przewidziane dla samej skargi kasacyjnej.

Wymagania formalne skargi kasacyjnej to zamieszczenie w tym piśmie: oznaczenia sądu, do którego jest skierowane, wskazanie imienia i nazwiska lub nazwy strony, ich przedstawiciela i pełnomocników, oznaczenie rodzaju sądu, zamieszczenie osnowy skargi kasacyjnej, podpis autora tejże skargi, wymienienie załączników, oznaczenie miejsca zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Nadto według art. 47 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do skargi kasacyjnej należy dołączyć pełnomocnictwo, odpis lub odpisy skargi kasacyjnej, odpisy załączników.

Niespełnienie wymagań formalnych skargi kasacyjnej określonych wyżej stanowi brak, który jednak w trybie art. 49 w związku z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być uzupełniony.

Jednakże podkreślić należy, iż skarga kasacyjna, która jest środkiem zaskarżenia bardziej formalizowanym, powinna spełniać wymagania szczególne określone jako materialne właściwe tylko dla niej.

Wymagania materialne skargi kasacyjnej to:

1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
2. wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości czy części,
3. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
4. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Braki w zakresie wymogów materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.

Z takim właśnie przypadkiem braku niezbędnych wymogów materialnych skargi kasacyjnej mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skarga kasacyjna pełnomocnika Z. C. nie zawiera bowiem przytoczonych podstaw kasacyjnych i ich uzasadniania. Natomiast obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest przedstawienie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów procesowych naruszonych przez Sąd zaskarżonym wyrokiem i wyjaśnienie na czym polegało niewłaściwe zastosowanie lub błędna interpretacja przepisów prawa materialnego, bądź opisanie istotnego wpływu naruszenia przepisów prawa procesowego na rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd. Podstawy skargi kasacyjnej wskazane zostały w przepisie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Brak w skardze kasacyjnej wskazania podstawa kasacyjnych i ich uzasadnienia jak tego wymaga art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje, że skarga ta jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zauważyć należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej bowiem według art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Kasacja nie odpowiadająca wymogom art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozbawiona jest konstytuujących ją elementów treściowych i uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Z uwagi na to,że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest ona obwarowana przymusem adwokacko –radcowskim. Opiera się on na założeniu,że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

Stąd też wobec podniesionej wyżej argumentacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.