Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2004 r. [...] odrzucił skargę T. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie w przedmiocie rozpatrzenia skargi.
Jak wynika z uzasadnienia powyższego orzeczenia, skarżący skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie dwie skargi o podjęcie "działań wobec L.S. i P.S. i pociągnięcie do odpowiedzialności zawodowej" w trybie art. 97 Prawa budowlanego. Sąd administracyjny pierwszej instancji uznał, że w świetle w/w przepisu skarżący nie jest uprawniony do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, gdyż takie uprawnienia mają tylko organ nadzoru budowlanego oraz organ samorządu zawodowego.
Pełnomocnik skarżącego, adwokat K. M. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 stycznia 2004 r. zarzucając "rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisu art. 97 ust.1 Prawa budowlanego przez pominięcie, że postępowanie w sprawie wszczyna się po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, a zasady ogólne wskazują, że obywatel, a w szczególności strona związanego ze sprawą postępowania administracyjnego, ma prawo wnosić o wszczęcie postępowania wyjaśniającego". Zdaniem skarżącego w tym przypadku, istniał "obowiązek wszczęcia postępowania administracyjnego" na wniosek skarżącego, a czego Sąd nie uwzględnił.
W związku z powyższym w skardze kasacyjnej, wnosi się o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem oparta jest na błędnym rozumieniu przepisu art. 97 Prawa budowlanego.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, wszczyna się na wniosek powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, właściwego dla miejsca popełnienia czynu, lub stwierdzającego popełnienie czynu, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego (art. 97 ust.1 w związku z art. 83 ust.1 Prawa budowlanego). Stosownie do ust.3 art. 97 Prawa budowlanego, postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, może być wszczęte również na wniosek organu samorządu zawodowego. W przepisie tym jest mowa o jednym postępowaniu – w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, zaś fazą wstępną, pozwalającą organowi nadzoru budowlanego na sformułowanie stosownego wniosku, jest postępowanie wyjaśniające.
Do tej fazy postępowania, którą określano w art. 97 ust.1 Prawa budowlanego jako "postępowanie wyjaśniające", nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wszczęciu postępowania w rozumieniu art. 61 tej ustawy. Błędny jest pogląd strony skarżącej, która w brzmieniu art. 97 ust.1 Prawa budowlanego, chce doszukać się dwu postępowań: jednego w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, wszczynanego przez organ nadzoru budowlanego i drugiego, postępowania wyjaśniającego wszczynanego na wniosek strony. Postępowanie wyjaśniające, o którym tam mowa, jest wewnętrznym postępowaniem organu nadzoru budowlanego i wpływu na bieg tego postępowania, nie mają podmioty z zewnątrz. Należy wyraźnie powiedzieć, że zgodnie z omawianym przepisem, skarżący nie miał prawa żądać wszczęcia postępowania wyjaśniającego, o którym tam mowa, ani tez wnioskować do organu nadzoru budowlanego o złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie. W związku z powyższym, nie można mówić w tym przypadku o bezczynności Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w Szczecinie.
Można krytykować omawiany przepis, jednak nie ma to wpływu na jego stosowanie, ani na ocenę zaskarżonego postanowienia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.