Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 4 czerwca 2004 r. (II SA/Lu 965/03) oddalił skargę C. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 27 czerwca 2003 r.([...]) w przedmiocie jednorazowej opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Wskazana decyzja utrzymywała w mocy decyzję Wójta Gminy Jastków nr [...] z dnia 7 kwietnia 2003 r. o ustaleniu jednorazowej opłaty planistycznej w kwocie 17.760 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr [...] o pow.4.1000 m2, położonej w Snopkowie, wydaną na podstawie art.36 ust. 3,7 i 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i na podstawie uchwały Rady Gminy Jastków Nr [...] z dnia 12 grudnia 2000 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odwołaniu od tej decyzji C.U. podnosił zarzut bezzasadności rozstrzygnięcia pod względem prawnym i faktycznym, wskazywał, że sprzedana działka stanowiła grunt orny i pastwisko, on sam nie wiedział o zmianie planu ponieważ nie był poinformowany o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i o podjęciu uchwały powodującej zwiększenie wartości nieruchomości a ten brak wiedzy pozbawił go możliwości wniesienia zarzutów.W ocenie C.U. operat szacunkowy nie był miarodajny z uwagi na zawyżenie wartości wycenianej nieruchomości.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując decyzję I instancji w mocy wyjaśniło treść przepisu art.36 ust.3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i ustaliło, że spełnione zostały przesłanki ustawowe do ustalenia jednorazowej opłaty planistycznej. Zgodnie z operatem szacunkowym wartość nieruchomości wzrosła z 41.900 zł (przed zmianą planu)do 130. 700 zł (po zmianie planu i przeznaczeniu gruntów pod zabudowę). Udokumentowany wzrost wartości nieruchomości stanowił podstawę ustalenia dwudziestoprocentowej opłaty planistycznej.
W skardze do sądu C. U. podnosił, że rzeczoznawca zawyżył wartość działki, skarżący nie był zawiadomiony wcześniej o drastycznej zwyżce wartości działki, przez co pozbawiono go możliwości odwoływania się od wyników wyceny oraz złożenia wniosku o wyznaczenie innego biegłego.
W odpowiedzi organ odwoławczy wyjaśniał, że skarżący był powiadomiony o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym i w tej sytuacji brak było podstaw do zlecania innemu rzeczoznawcy ponownego szacunku nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę wyjaśnił że operat szacunkowy został sporządzony w ujęciu porównawczym i zgodnie z przepisami a tym samym zarzut nie pokrywał się z materiałem dowodowym. Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał od nabywcy cenę w wysokości 2000 000 zł. a więc znacznie przekraczającą wartość działki według wyceny rzeczoznawcy. Wniosek skarżącego nie był uzasadniony konkretnymi zastrzeżeniami odnośnie założeń przyjętych do szacowania nieruchomości a skarżący zbyt ogólnikowo oceniał operat szacunkowy. Nie skorzystał także z prawa do zapoznania się z operatem i złożenia wniosków odnośnie tego dowodu. Zarzuty dotyczące wadliwości trybu wprowadzenia zmian do planu nie mogły być rozważane w tym postępowaniu.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego przez naruszenie art.l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U. Nr 153,poz,.1269) poprzez stwierdzenie że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sytuacji gdy sąd dokonuje kontroli decyzji I i II instancji oraz naruszenie art.36 ust.9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym(Dz.U. z 19999, Nr 15,poz.l39 ze zm.) przez brak stwierdzenia, że decyzja Wójta Gminy Jastków nr 7323/4/03 z dnia 7 kwietnia 2003 r. nie została wydana niezwłocznie. Wnoszono także o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do.ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, że w uzasadnieniu wyroku pojawiło się odniesienie do art. 36 ust.9 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, którego - zdaniem Sądu - Wójt nie naruszył. W rzeczywistości decyzja o ustaleniu opłaty nie została podjęta niezwłocznie, jak nakazuje wskazany przepis, ale po upływie prawie 2 lat od powzięcia wiadomości o sprzedaży działki. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono także zarzuty niepowiadomienia skarżącego o terminie wyłożenia projektu zmiany planu i pod adresem Sądu -zarzut braku ustaleń w tym zakresie. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną Sąd powinien rozważyć wpływ wadliwie podjętej uchwały na ograniczenia,- jakie mogła ona wywrzeć na prawo własności skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje, w myśl art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1270, dalej w skrócie p.p.s.a.)kontroli zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej. Z tego względu prawidłowe określenie podstaw kasacyjnych ma istotne znaczenie dla oceny zasadności podniesionych zarzutów. Zarzut naruszenia powołanego przez Sąd I instancji art.l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153,poz. 1269) nie może być uznany za zasadny, jest sformułowany ogólnikowo i niezrozumiale, bo uprawnienie do kontroli, szerszej niż ograniczona do zaskarżonej decyzji, wynika nie z powołanego, ogólnie określającego kompetencje sądów administracyjnych przepisu, ale z przepisu art. 135 p.p.s.a., który w skardze kasacyjnej powołany nie został. Nie można uznać za zasadny także zarzutu naruszenia przepisu art. 36 ust.9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym(Dz.U. z 1999r.,Nr 15,poz.l39 ze zm.).W myśl tego przepisu Wójt(burmistrz, prezydent) ustala opłatę, w drodze decyzji, bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego umowy zbycia nieruchomości. Taką decyzję Wójt wydał. Wymóg niezwłoczności o jakim mowa w powołanym przepisie nie jest obwarowany jakąkolwiek sankcją, musi być zatem uznany za wymóg o charakterze porządkowym, którego niedochowanie - aczkolwiek sprzeczne z prawem - nie rodzi ujemnych skutków a zwłaszcza nie znosi obowiązku wójta ustalenia jednorazowej opłaty planistycznej(ograniczenie takie wynika jedynie z przepisu art.36 ust.7 w związku z ust.6 i 3.).Tym samym, jeśli nawet decyzja I instancji nie została wydana bezzwłocznie ale jej wydanie mieści się w terminie 5 lat od dnia, w którym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiana stały się obowiązujące, wskazane naruszenie prawa nie miało wpływu na treść decyzji a w konsekwencji na treść zaskarżonego wyroku.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono także zarzut odnoszący się do naruszenia trybu wprowadzenia zmiany do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (zresztą zmiany korzystnej z punktu widzenia interesów skarżącego).Zarzut ten pominięty został w podstawach skargi kasacyjnej. Niezależnie od tej jego wadliwości podnieść trzeba, że do tej kwestii odnosił się Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśniając, że zagadnienia wadliwości trybu wprowadzenia zmian do planu i braku możliwości ich zaskarżenia nie są objęte przedmiotem zaskarżenia jakim w tej sprawie jest decyzja o ustaleniu jednorazowej opłaty planistycznej. Możliwość zaskarżenia odpowiednich postanowień planu miejscowego, po jego uchwaleniu, ma podstawę prawną w przepisie art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2002 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), po spełnieniu warunków formalnych w nim przewidzianych i tego prawa skarżący nie utracił.
Zważywszy zatem, że skarga kasacyjna nie mogła zostać uwzględniona, na podstawie art.184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.