Postanowienie NSA z 6 maja 2005 r., OSK 1560/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 6 maja 2005 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zakładu Projektowania i Usług Technicznych -[...] Spółki Jawnej w Opolu

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 lipca 2004r., sygn. akt II SA/Kr 689/04

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska (spr.), Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki, Teresa Kobylecka
Katarzyna Baran protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Zakładu Projektowania i Usług Technicznych - [...] Spółki Jawnej w Opolu na uchwałę Rady Gminy Wiślicy z dnia 27 kwietnia 2001 r. [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Wiślica postanawia: odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

OSK 1560/04

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Zakładu Projektowania i Usług Technicznych [...] Spółka Jawna w Opolu, na uchwałę Rady Gminy w Wiślicy z dnia [...] r. nr [...] – w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu postanowienia sąd stwierdził, że istota sprawy sprowadza się do dopuszczalności wniesienia skargi na ww. uchwałę Rady Gminy w Wiślicy. Skarga ta została wniesiona na podstawie art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten przewiduje tryb, który należy wyczerpać przed wniesieniem skargi. Tak więc skargę do sądu administracyjnego na uchwalę rady gminy można wnieść po uprzednim bezskutecznym wezwaniu gminy do usunięcia naruszenia. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia, stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.

Zatem w przypadku odmowy przez właściwy organ uwzględnienia wezwania, skargę należy wnieść za pośrednictwem organu do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie, dopuszczalne jest złożenie skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 kpa dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.

Wniesienie skargi po upływie wskazanych wyżej terminów, skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny – co znajduje potwierdzenie w stabilnej linii orzecznictwa (por. uchwalę SN z dnia 8.06.1995 r. sygn. III AZP 9/95, postanowienie NSA z 6.07.1992 r. – I S.A. 842/92, uchwala składu siedmiu sędziów z dnia 4.05.1998 r. syg.FPS 1/98).

Skarżąca spółka nie dochowała ww. terminów. Nawet gdyby przyjąć, że pismo skarżącej do Rady Gminy Wiślica z dnia 13.11.2001 r., zatytułowane "zawiadomienie" i zawierające żądanie zawiadomienia organów ścigania, uznać za posiadające znamiona wezwania do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego – czego skarżąca nie wykazała w tym piśmie, to termin dla organu do ustosunkowania się do tego pisma mijał 13.01.03. wobec czego skarga mogła być skutecznie wniesiona do dnia 12.02.2003. Tymczasem skarga ta wpłynęła do urzędu Gminy w Wiślicy w dniu 18.05.2004 r. – a więc z uchybieniem terminu.

W złożonej od tego postanowienia skardze kasacyjnej, [...] udziałowcy Spółki Jawnej – Zakład Projektowania i Usług Technicznych domagając się jego uchylenia i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania podnieśli, że skarga odrzucona została z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Sąd zaskarżonym postanowieniem nie wskazał przepisu, który regulowałby te kwestie a jedynie powołał się na uchwały i postanowienia Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. "Stosunki między Obywatelem a Państwem określa Konstytucja RP i wydane na jej podstawie akty prawne. Z jakiegokolwiek aktu prawnego nie wynika aby prawa obywateli do złożenia skargi w sytuacji bezczynności organu administracji publicznej były ograniczone co do terminu ich wniesienia. Żądanie od obywateli działających samodzielnie kierowania się w działaniu orzecznictwem NSA, czy SN jest niezgodne z zasadami jakie winny obowiązywać w praworządnym Państwie".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Artykuł 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera wymogi którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Tak więc, powinna ona czynić zadość wymaganiom formalnym przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym wymienionym w art. 46 oraz 47 Ppsa, a także spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej. Powinna ona zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

O ile niespełnienie wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym stanowi brak który może zostać uzupełniony o tyle niespełnienie wymagań przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej powoduje, że staje się ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do brzmienia art. 183 ppsa, związany jest bowiem granicami skargi kasacyjnej, zatem skarga ta winna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

Podstawy skargi kasacyjnej wymienione zostały w art. 174 Ppsa i sprowadzają się do: - naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1), - naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2).

W niniejszej sprawie, wbrew wymogom wynikającym z wymienionego wyżej art. 176 Ppsa – skarga kasacyjna, nie przytacza żadnych podstaw kasacyjnych. Wnoszący skargę kasacyjną, nie wskazał bowiem przepisów tak prawa procesowego czy też materialnego, które zostały jego zdaniem naruszone. Postępowanie kasacyjne polega na badaniu zasadności podstaw kasacyjnych, którymi jak to wyżej już wspomniano sąd kasacyjny jest związany. Brak więc wyszczególnienia, które przepisy i dlaczego zostały przez sąd I instancjni naruszone, uniemożliwia kontrolę sądową kasacji i czyni skargę kasacyjną nie nadająca się do merytorycznej kontroli. Skarga kasacyjna, pozbawiona jednego z podstawowych elementów jakim jest przytoczenie podstaw kasacji – jest niedopuszczalna i na podstawie art. 180 w zw. z art. 176 Ppsa podlega odrzuceniu.

Już tylko ubocznie należy podnieść, że podstawę prawną rozstrzygnięcia sądu stanowił przepis art. 53 § 2 Ppsa z którego jednoznacznie wynika, iż termin do wniesienia skargi w sytuacji nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenie prawa, wynosi 60 dni od wniesienia w/w wezwania.

Uwzględniając powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.