Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 15 lipca 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę U. J. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] listopada 2001 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy L. z [...] sierpnia 2001 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. i A. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego ze szczelnym zbiornikiem ścieków na działce Nr [...] o powierzchni 1387 m2 we wsi J. Według uzasadnienia zaskarżonego wyroku, na ocenę legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę nie mogły mieć wpływu podnoszone w skardze zarzuty dotyczące sposobu wykonania decyzji przez inwestora ani uwagi co do sposobu prowadzenia postępowania. W zakresie zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji (dotyczących ograniczenia dopływu światła dziennego, nie poprzedzenia decyzji oględzinami i opinią biegłego, nie dostosowania obiektu do krajobrazu i otaczającej zabudowy) podkreślono, z powołaniem się na przepisy Konstytucji, że zarówno skarżąca będąca właścicielką działki Nr [...], jak i właściciele działki sąsiedniej mają takie same prawa do wykorzystania swoich nieruchomości. W szczególności więc skarżąca nie może się domagać usytuowania budynku na działce sąsiedniej w innym miejscu lub w większej odległości od granicy, niż odległości określone w przepisach. Nie stwierdzono również naruszenia chronionych prawem budowlanym interesów skarżącej. Dotyczy to wymaganych odległości, uciążliwości związanych z dojazdem samochodów. Twierdzenie o niedostosowaniu budynku do krajobrazu i otaczającej zabudowy jest wynikiem subiektywnych odczuć skarżącej. Powierzchnia gruntu utwardzonego kostką biologiczną może być uznana za teren biologicznie czynny, skoro na tym gruncie rośnie trawa.
Skarga kasacyjna U. J. zarzuca:
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 4, 34 ust. 3 pkt 1 i 2, 35 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 prawa budowlanego, gdyż decyzja o pozwoleniu na budowę pozostaje w wewnętrznej sprzeczności i jest sprzeczna z projektem,
- naruszenie rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego z 29 sierpnia 1997r. w sprawie utworzenia obszaru chronionego krajobrazu na terenie województwa warszawskiego przez przyjęcie, że do powierzchni biologicznie czynnej może być zaliczona utwardzona nawierzchnia tzw. ekologiczna,
- naruszenie art. 34 ust. 1 i 35 ust. 1 pkt 1 lit. b prawa budowlanego przez wadliwą ocenę, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
- naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 kpa.
Skarga kasacyjna wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie skargi kasacyjnej stwierdza między innymi, że w pozwoleniu zatwierdzono realizację budynku o powierzchni 160 m2, na jednej karcie projektu figuruje budynek o takiej powierzchni, zaś na innej karcie w opisie projektu podaje się budynek o powierzchni zabudowy 240 m2. Sąd przyjął powierzchnie zabudowy 254 m2. Tej sprzeczności nie wyjaśniono, a jej potwierdzeniem jest opinia biegłego J. B., postanowienie z [...].5.2000 r. i decyzja WINB Nr 341/2002. Inwestorzy wystąpili zresztą o sprostowanie tej omyłki.
W rozporządzeniu Wojewody Mazowieckiego znajduje się pełna definicja powierzchni biologicznie czynnej (pkt 2 załącznika) i stwierdzenie, co nie jest tą powierzchnią. Zaliczenie utwardzonej drogi do powierzchni czynnej biologicznie pozostaje z tym w sprzeczności.
Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ograniczała teren zabudowy do 300 m2. Tymczasem pozwolenie dopuszcza zabudowę 322 m2. Nie ma bliższego uzasadnienia o braku sprzeczności zabudowy z krajobrazem i otaczającą zabudową. Wskazane wyżej sprzeczności naruszają również art. 7, 77 § 1 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Należy podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku o braku wpływu na legalność zaskarżonej decyzji obejmującej pozwolenie na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego twierdzeń dotyczących wykonania tej decyzji. Skarga kasacyjna nie zawiera zresztą w tym zakresie zarzutów. Takich zarzutów nie zawierała również skarga, a sformułowano je w późniejszym piśmie procesowym. Jest to bowiem kwestia podlegająca ewentualnemu rozpoznaniu w innej sprawie.
Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera ustosunkowanie się do w zasadzie wszystkich zarzutów przytoczonych w skardze. Okoliczność ta nie stanowi jednak wystarczającej przesłanki pozwalającej na oddalenie skargi kasacyjnej na tej podstawie, skoro według obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego wyroku art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Sąd nie był, przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji (art. 21 tej ustawy) związany granicami skargi.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną przytoczono szereg twierdzeń wskazujących na prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku, a między innymi powołano się na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Wójta Gminy L. z [...] grudnia 2003 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Wydanie takiej decyzji nie może jednak przesądzać ani w sensie pozytywnym ani negatywnym o ocenie rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku, które dotyczyło oceny legalności innej decyzji, bo decyzji Wojewody Mazowieckiego z [...] listopada 2001 r. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z [...] sierpnia 2001 r.
Rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określonego dalej skrótem p.p.s.) należy podkreślić przede wszystkim, że uzasadnione są zarzuty i twierdzenia zawarte w tej skardze, łącznie z powołanym w nich naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w zakresie sprzeczności rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę z projektem budowlanym dotyczące powierzchni zabudowy budynku objętego pozwoleniem, a więc kwestii istotnej, bo odnoszącej się do wielkości budynku, który ma być (lub jest) budowany.
W decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego organu pierwszej instancji, utrzymanej w mocy przez zaskarżoną decyzję (k.23) powierzchnia zabudowy została określona na 160 m2. Taka powierzchnia została również określona w projekcie budowlanym (k.6) zawierającym część zatytułowaną "opis ogólny".
Tymczasem w części projektu zawierającej "opis do projektu zagospodarowania działki" (k.6 verte) powierzchnia zabudowy (dom z garażem) ma wynosić 240 m2.Mimo istnienia takiej sprzeczności, zaskarżonym wyrokiem oddalono skargę, co wiąże się zarówno z naruszeniem prawa materialnego (tj. powołanych w skardze kasacyjnej przepisów Prawa budowlanego), jak i przepisów postępowania dotyczących należytego wyjaśnienia sprawy.
Naruszenie przepisów postępowania nastąpiło również przy określeniu terenu biologicznie czynnego przez zaliczenie do tego terenu gruntu utwardzonego tzw. kostką biologiczną. W uzasadnieniu tej części zaskarżonego wyroku powołano określone ustawy i nawiązano do treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Nie uwzględniono natomiast treści przepisów powołanych w skardze kasacyjnej rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 sierpnia 2000 r. (Dz. U. Nr 93, poz. 911) łącznie z załącznikiem Nr 2 do tego rozporządzenia. Powoduje to, że dokonane w tym zakresie ustalenia nie są wystarczające.
Jeżeli chodzi o zarzut sprzeczności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z decyzją o pozwoleniu na budowę, to nie można w tym zakresie sformułować nie budzącej wątpliwości odpowiedzi, skoro nie została jednoznacznie określona powierzchnia zabudowy (o czym już wyżej wspomniano) w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Podkreślić jednak trzeba, że w pkt 1 lit. a decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] listopada 2000 r. stwierdzono, że "powierzchnia zabudowana i utwardzona działki (wraz z podjazdami) nie może przekraczać 300 m2..."
Nie ma możliwości ustosunkowania się do zarzutu skargi kasacyjnej naruszenia art. 4 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji i powołanego już wyżej rozporządzenia Wojewody Mazowieckiego z dnia 3 sierpnia 2001 r. w zakresie dostosowania obiektu objętego pozwoleniem na budowę do formy architektonicznej krajobrazu i otaczającej zabudowy. Skarga kasacyjna nie przytacza bowiem twierdzeń wskazujących na czym polegałoby naruszenie tych przepisów, a w szczególności z jakich przyczyn wskazany wyżej obiekt budowlany nie zapewnia wymagań określonych w art. 4 Prawa budowlanego.
Z przytoczonych względów na podstawie art. 185 § 1 p.p.s. należało uchylić zaskarżony wyrok z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzeniem kosztów postępowania kasacyjnego (art. 203 pkt 1 p.p.s.).