Wyrok NSA z 12 stycznia 2005 r., OSK 1597/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Artura P.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2004 r. sygn. akt II SA 2170/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz (spr.), Sędziowie NSA Barbara Adamiak, Barbara Gorczycka-Muszyńska
Mariola Błaszczyk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Artura P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA 3782/02

Teza

Wykrycie środków dowodowych, w świetle art. 273 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ nie jest tożsame z obowiązkiem ich uzyskania, gdyż środki dowodowe chociaż wiadome stronie, mogą być dla niej niedostępne.

Sentencja

1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

OSK 1597/04

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2003 r. II SA 3782/02 odrzucił, jako spóźnioną, skargę Artura P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 25 września 2002 r. (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby, gdyż decyzję tę doręczono 8 października 2002 r., natomiast skarga została wniesiona dopiero 13 listopada 2002 r.

Artur P. wystąpił o wznowienie postępowania sądowego powołując się na pismo Kierownika Oddziału Doręczeń Urzędu Pocztowego T. 6 z dnia 10 marca 2003 r. informujące, że list polecony nr R-2778 /zawierający decyzję odwoławczą/ doręczono 14 października 2002 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie najpierw zobowiązał skarżącego do przedstawienia oryginału tego pisma, po czym, kiedy skarżący nie przedstawił oryginału, wyrokiem z dnia 13 maja 2004 r. II SA 2170/03 oddalił skargę o wznowienie.

Sąd uznał, że nie zachodzi podstawa wznowienia, o jakiej mowa w art. 273 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, gdyż - nie przedstawiając oryginału pisma urzędu pocztowego - skarżący nie wykazał, aby pismo istniało i stanowiło środek dowodowy w rozumieniu powołanego przepisu.

W skardze kasacyjnej Artur P. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art., 106 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na zaniechaniu przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, który - na co wskazuje uzasadnienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - był niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i którego przeprowadzenie nie powodowało przedłużenia postępowania w sprawie, a polegające na odmówieniu wiary, przedłożonej przez skarżącego kopii dokumentu sporządzonego w przepisanej formie z Urzędu Pocztowego w T. w oparciu o którą skarżący wywodzi, iż rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby nadany w dniu 9 października 2002 r. nie mógł zostać mu doręczony 8 października 2002 r., lecz doręczony został w dniu 14 października 2002 r., co także przyznaje organ, iż skarga na przedmiotowy rozkaz wniesiona została w terminie."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwioną podstawę.

Stosownie do art. 273 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Wykrycie środków dowodowych, w świetle tego przepisu, nie jest tożsame z obowiązkiem ich uzyskania, gdyż środki dowodowe - chociaż wiadome stronie - mogą być dla niej niedostępne.

Pismo, którego treść była znana sądowi, nie stanowiło środka dowodowego, lecz wyłącznie informację o tym, co wynika ze środka dowodowego, jakim jest odpowiednia dokumentacja doręczenia posiadana przez urząd pocztowy, i dlatego powinien znaleźć zastosowanie art. 106 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 par. 1 powołanej ustawy.