Postanowienie NSA z 2 czerwca 2005 r., OSK 1625/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. Z.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt II SA/Kr 146/04

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie NSA Maria Rzążewska /spr./, Zygmunt Niewiadomski
Agnieszka Majewska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 maja 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. Z. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2003r. w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podano, że adwokat W. G., który wniósł skargę, w zakreślonym terminie nie uzupełnił jej braków i nie złożył pełnomocnictwa od M. Z. w imieniu, którego wniósł skargę i dlatego na podstawie art.58§1pkt3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 / zwanej dalej ppsa, orzeczono o odrzuceniu skargi.

Skarga kasacyjna na to postanowienie, w powołaniu na art.392kpc i art.383pkt2kpc, zarzuca naruszenie art.84kpc, art.91kpc i art.32kpa przez przyjęcie, że udzielone pełnomocnictwo nie upoważniało do występowania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Kasacja wywodzi, że uchybienie tym przepisom miało wpływ na wynik sprawy.

Konkluzja skargi kasacyjnej zwiera wniosek uchylenia zaskarżonego postanowienia i uznanie, że skarga na decyzję winna być rozpoznana, bowiem pełnomocnik skarżącego miał prawidłowe umocowanie. Do skargi kasacyjnej zostało dołączone oświadczenie M. Z. dotyczące zakresu udzielonego pełnomocnictwa adw. W. G..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art.183§1ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

Analiza przebiegu postępowania przed sądem I instancji nie daje podstaw do postawienia zarzutu, że zachodzi nieważność postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem w rozumieniu art.183§2ppsa. Oznacza to, że Naczelny Sad Administracyjny mógł rozpoznać sprawę tylko w granicach podniesionych zarzutów skargi kasacyjnej.

Powołane w skardze kasacyjnej podstawy dotyczące naruszenia przepisów w niej wskazanych są całkowicie nieuzasadnione.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym, za wyjątkiem postępowania dotyczącego postępowania w zakresie obrotu zagranicznego /art.300 ppsa/, nie stosuje się uregulowań Kodeksu postępowania cywilnego.

Nie mają również zastosowania w postępowaniu sadowoadministracyjnym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wymagania w zakresie pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały zawarte w rozdziale 3 Działu II ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i tylko te przepisy miały zastosowanie, przy ocenie przez sąd I instancji prawidłowości umocowania do działania zgłaszającego swój udział pełnomocnika w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem.

Pozbawiony zatem jakichkolwiek podstaw jest podniesiony zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art.84kpc, art.91pkt1kpc i art. 32kpa, bowiem przepisy te nie miały i nie mogły mieć zastosowania w postępowaniu zakończonym kwestionowanym postanowieniem.

Ubocznie należy jedynie podnieść, że dowolne jest twierdzenie skargi kasacyjnej, że w postępowaniu przed sądem I instancji zostało wykazane, że skarżący udzielił adwokatowi, który wniósł skargę pełnomocnictwa do występowania przed sądem administracyjnym, bowiem jedyne pełnomocnictwo jakie znajduje się w aktach administracyjnych wyraźnie ograniczone jest do postępowania administracyjnego.

Z przyczyn wymienionych wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych na podstawie art.184 ppsa orzeczono o oddaleniu skargi kasacyjnej.