Wyrok NSA z 12 lipca 2005 r., OSK 1642/04

Rozpoznanie

w dniu 12 lipca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) w B.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2004 r. SA/Bd 3275/03

Sprawa

w sprawie ze skargi Zbigniewa K. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) z dnia 24 października 2003 r. (...) w przedmiocie nagrody jubileuszowej - uchyla zaskarżony wyrok; (...).

Teza

Wykładnia gramatyczna przepisu art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006 /Dz.U. nr 76 poz. 804 ze zm./ dotyczy wyłącznie zaliczalności okresu wypowiedzenia dla celów emerytalnych. Zgodnie z tym przepisem dla celów emerytalnych dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej jest ostatni dzień okresu, za który wypłacone zostało jednorazowe odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2.

Określenie "dla celów emerytalnych" nie daje podstaw do rozszerzającej wykładni i zaliczania okresu za jaki wypłacono jednorazowe odszkodowanie do okresu odnoszącego się do nagrody jubileuszowej.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 26 lutego 2004 r. /SA/Bd 3275/03/ po rozpatrzeniu skargi Zbigniewa K. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) z dnia 24 października 2003 r. (...) w przedmiocie nagrody jubileuszowej - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję (...) Dowódcy Jednostki Wojskowej (...) z dnia 3 września 2003 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, że art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006 /Dz.U. nr 76 poz. 804 ze zm./ wprowadził możliwość skrócenia normalnego dziewięciomiesięcznego okresu wypowiedzenia, o jakim mowa w art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. 1997 nr 10 poz. 55/,do jednego miesiąca z jednoczesnym przyznaniem żołnierzowi występującemu ze służby zawodowej jednorazowego odszkodowania w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, za każdy miesiąc skrócenia okresu wypowiedzenia. W ust. 6 art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. postanowiono, że dla celów emerytalnych dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej jest ostatni dzień okresu, za który wypłacone zostało jednorazowe odszkodowanie, a w kolejnym zdaniu tego ustępu stwierdza się, że okres ten traktowany jest jako równorzędny ze służbą wojskową. W ocenie Sądu uznanie okresu za który wypłacono jednorazowe odszkodowanie za okres równorzędny ze służba wojskową nakazuje uznać, że wnioskodawca, któremu wypłacono jednorazowe odszkodowanie za okres do 31 grudnia 2003 r., wystąpił ze służby zawodowej z dniem 31 grudnia 2003 r. Ten przepis szczególny ma pierwszeństwo przed regulacją z par. 161 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. 1997 nr 7 poz. 38 ze zm./,który stanowi, że dniem zwolnienia żołnierza zawodowego z zawodowej służby wojskowej jest ostatni dzień określony w decyzji/rozkazie/ o zwolnieniu. Tym samym skoro koniec służby skarżącego /błędnie w uzasadnieniu wyroku określonego jako powoda/przypada na dzień 31 grudnia 2003 r. to od tej daty należy liczyć spełnienie przez niego warunku do uzyskania prawa do nagrody jubileuszowej.

Dowódca Jednostki Wojskowej (...) wniósł, za pośrednictwem pełnomocnika, skargę kasacyjną od powyższego wyroku w części dotyczącej uchylenia decyzji I i II instancji, wnosząc o jego uchylenie i podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001-2006. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że oceny zawarte w uzasadnieniu wyroku rażąco naruszają prawo. Podstawowym aktem normującym przebieg zawodowej służby wojskowej jest, w tym zwolnienie ze służby, jest ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. Zwolnienie skarżącego ze służby wojskowej Nastąpiło za wypowiedzeniem stosunku służbowego w trybie art. 79 ust. 4 w ustawy ze skróceniem okresu wypowiedzenia do 1 miesiąca. W rezultacie przyjęto w rozkazie, że dniem zwolnienia ze służby jest 30 kwiecień 2003 r. Stosownie do par. 161 ust. 1 pow. rozporządzenia z dnia 19 grudnia 1996 r. dzień 30 kwietnia 2003 r. stanowił ostatni dzień pełnienia przez skarżącego służby wojskowej. W rezultacie skarżącemu wypłacono wszelkie należności związane ze zwolnieniem ze służby wojskowej określone w ustawie z 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 2002 nr 76 poz. 729/ oraz nabył on z dniem 1 maja 2003 r. prawo do 12 miesięcznego uposażenia po zwolnieniu ze służby. Faktycznego dnia zwolnienia skarżącego ze służby wojskowej nie zmieniają unormowania art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. Ta ustawa ma charakter szczególny w zakresie spraw w niej unormowanych. Dotyczy ona wyłącznie możliwości skrócenia okresu wypowiedzenia, wypłaty jednorazowego odszkodowania oraz zaliczenia okresu skróconego wypowiedzenia dla celów emerytalnych - art. 14 ust.

6. Ten przepis kreuje fikcję prawną tylko dla celów emerytalnych i nie zmienia sytuacji żołnierza w zakresie jego faktycznego zwolnienia ze służby wojskowej. Potwierdzeniem mogą być postanowienia ust. 4 i 5 art. 14 pow. ustawy, które stanowią że jednorazowe odszkodowanie z tytułu skróconego wypowiedzenia przysługuje niezależnie obok innych odrębnych należności pieniężnych przysługujących zwalnianym żołnierzom, a jednym i tym samym terminem wypłaty tych świadczeń jest ostatni dzień skróconego okresu wypowiedzenia, będący ostatnim dniem pozostawania żołnierza w stosunku służby wojskowej. W związku z tym, że skarżący został zwolniony ze służby wojskowej w dniu 30 kwietnia 2003 r. i z tym dniem nie posiadał prawa do nagrody jubileuszowej za 30 lat służby to decyzje organów wojskowych były prawidłowe i brak było podstaw do ich uchylenia jako sprzecznych z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy. Zarzut skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001-2006 /Dz.U. nr 76 poz. 804 ze zm./jest zasadny. Ustawa ta ma niewątpliwie charakter szczególny ale, co wynika z tego właśnie charakteru, jej postanowienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Pierwszeństwo przepisów pow. ustawy przed przepisami ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. 1997 nr 10 poz. 55 ze zm./ i rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. 1997 nr 7 poz. 38 ze zm./ odnosić się może tylko do spraw w niej unormowanych - w tym przypadku do możliwości skrócenia okresu wypowiedzenia, wypłaty jednorazowego odszkodowania oraz zaliczenia skróconego wypowiedzenia do celów emerytalnych. Zasadnie zatem podniesiono w skardze, że wykładnia gramatyczna przepisu art. 14 ust. 6 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. dotyczy wyłącznie zaliczalności okresu wypowiedzenia dla celów emerytalnych. Zgodnie z tym przepisem dla celów emerytalnych dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej jest ostatni dzień okresu, za który wypłacone zostało jednorazowe odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2.Określenie "dla celów emerytalnych" nie daje podstaw do rozszerzającej wykładni i zaliczania okresu za jaki wypłacono jednorazowe odszkodowanie do okresu odnoszącego się do nagrody jubileuszowej.

Z uwagi na powyższe, skargę kasacyjną należało uwzględnić i na podstawie art. 185 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ zaskarżony wyrok uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. O odstąpieniu od zasądzenia kosztów z uwagi na przedmiot sprawy, postanowiono na podstawie art. 207 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.