Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 grudnia 2003 r. odrzucił wniosek Krystyny B. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2003 r. II SA 713/03.
Stosownie do postanowień art. 101 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ w sprawach zakończonych - jak w sprawie niniejszej - prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. To zaś oznacza, że skarga kasacyjna musi odpowiadać wymogom określonym, w powołanej ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie zaś z treścią art. 175 par. 1 tej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W niniejszej sprawie skargę kasacyjną od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15.12.2003 r., o którym wyżej mowa, sporządziła sama Krystyna B. Zatem skarga kasacyjna została w tej sprawie wniesiona z naruszeniem cytowanego art. 175 par. 1 i z tego względu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 178 w związku z art. 193 oraz art. 182 par. 1 i par. 3 ustawy z 30.08.2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -podlegała odrzuceniu.