Postanowienie NSA z 23 czerwca 2005 r., OSK 1705/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 czerwca 2005 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. M.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2004 r. sygn. akt II SA/Bd 378/04

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.), Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz, Stanisław Nowakowski
Wiesława Koślińska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 2 kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem dnia 14 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę B. M. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 2 kwietnia 2004 r., którą została utrzymana w mocy decyzja Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w Tucholi z dnia 11 grudnia 1998 r. o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej narządu głosu. Sąd podzielił stanowisko organu, że w sprawie ma zastosowanie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) ponieważ postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte przed wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawie zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). W ocenie Sądu organ administracji przeprowadził postępowanie z uwzględnieniem wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku zawartych w wyroku z dnia 7 września 2000 r., sygn. akt [...] i ustalił, że schorzenie skarżącej nie jest przewlekłą chorobą narządu głosu objętą wykazem chorób zawodowych. Ustaleń tych dokonano na podstawie wielokrotnych badań lekarskich i wszechstronnej analizy całego zgromadzonego materiału dowodowego, a wobec tego nie ma uzasadnienia zarzut naruszenia przez organ przepisów postępowania.

W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżąca podniosła ogólnie sformułowane zarzuty niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, naruszenia przepisów proceduralnych poprzez zaniechanie powołania biegłych sądowych, nieustosunkowanie się do ustaleń innych jednostek medycznych stwierdzających u skarżącej chorobę zawodową, a ponadto wadliwe przyjęcie, że tylko wymienione w wykazie choroby (guzki śpiewacze, niedowład strun głosowych, zmiany przerostowe) są przewlekłymi chorobami narządu głosu objętymi wykazem chorób zawodowych. Powołując się na tak sformułowane podstawy kasacyjne skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do przepisu art. 174 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania (art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze kasacyjnej, co oznacza konieczność wskazania konkretnych przepisów prawa, którym- zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną- uchybił sąd, a także uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego- wykazania dodatkowo, że to wskazane uchybienie (naruszenie przepisu o postępowaniu) mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazanie podstaw kasacyjnych stanowi istotę skargi kasacyjnej i należy do tzw. elementów konstrukcyjnych skargi, których brak nie jest brakiem formalnym pisma procesowego, który może być uzupełniony na wezwanie sądu. Nie wskazanie tak rozumianych podstaw skargi kasacyjnej sprawia, że skarga kasacyjna nie odpowiada ustawowym wymaganiom i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie w skardze kasacyjnej wniesionej przez skarżącą sformułowane zostały w sposób ogólny zarzuty bez wskazania przepisów, które w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną zostały naruszone. Należy przy tym podnieść, że zarzuty te dotyczą niepowołania przez sąd biegłych sądowych oraz wadliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, podczas gdy sąd administracyjny nie prowadzi własnego postępowania dowodowego lecz ocenia jedynie legalność zaskarżonej decyzji, w tym także to, czy organ przeprowadził postępowanie dowodowe i ocenił materiał dowodowy zgodnie z regułami postępowania administracyjnego. Na marginesie należy także podnieść, że twierdzenie, iż wadliwie do przewlekłych chorób narządu głosu jako chorób zawodowych zaliczone zostały wymienione w wykazie chorób tylko guzki śpiewacze, niedowład strun głosowych i zmiany przerostowe, wymienione w pkt 7 wykazu chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych, pomija całkowicie stanowisko przyjęte w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 20 maja 2002 r., OPS 3/02 (ONSA z 2003 r., z. 1, poz. 4).

W tym stanie rzeczy skoro skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę kasacyjną.