Wyrok NSA z 13 lipca 2005 r., OSK 1726/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 lipca 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Heleny K.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 361/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz /spr./, Sędziowie NSA Elżbieta Stebicka, Stanisław Nowakowski
Urszula Radziuk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Heleny K. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia 9 stycznia 2003 r. (...) w przedmiocie podziału nieruchomości

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

OSK 1726/04

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 25 czerwca 2004 r. II SA/Ka 361/03 oddalił skargę Heleny K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 stycznia 2003 r. (...) utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia 19 listopada 2002 r. (...), którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opinii Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w K. z dnia 15 lutego 1986 r. (...) o możliwości i sposobie podziału nieruchomości - stanowiących działki o numerach: 2473/135, 1339/135, 2475/135, 2542/135, 2525/135 i 2474/135, położone przy ul. O. 60 i 60a w K. - wydanej na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99/ dla Sądu Rejonowego w K. do sprawy (...).

Sąd podzielił stanowisko Kolegium, że ze względu na swój szczególny charakter prawny opinia ta - nie będąca, ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem - nie podlega stwierdzeniu nieważności na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W skardze kasacyjnej Helena K. zarzuciła, że wyrok narusza "art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w dniu 15 lutego 1986 r. poprzez uznanie, iż opinia wydawana na podstawie tego przepisu nie jest decyzją administracyjną".

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano, że prawne formy działania administracji, nie są sklasyfikowane, i - jeżeli nie ma przesłanek, aby przedmiotową opinię zakwalifikować jako inną formę działania administracji - należy uważać ją za decyzję administracyjną, gdyż ma wszelkie istotne cechy decyzji, w szczególności jest wydanym na podstawie przepisów prawa oświadczeniem woli organu administracji, określa sytuację prawną konkretnego adresata w konkretnej sprawie, tj. właścicieli nieruchomości podlegających podziałowi, została wydana po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania, wreszcie w sposób władczy rozstrzyga indywidualną sprawę ponieważ określa stanowisko organu administracji w kwestii podziału nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, jeżeli dopuszczalność podziału nieruchomości jest uzależniona od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a o podziale orzeka sąd, wówczas zasięga w tej sprawie opinii terenowego organu administracji państwowej.

Brzmienie przepisu wprost wyklucza przyjęcie, aby opinia stanowiła szczególnie tylko nazwaną decyzję administracyjną, gdyż opinia, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nawet nie kończy jej w inny sposób w danej instancji /art. 104 par. 2 Kpa/, dlatego że organ administracji działa wyłącznie na wezwanie sądu powszechnego, do którego właściwości należy orzeczenie o podziale.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.