Postanowienie NSA z 17 maja 2005 r., OSK 1752/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Jarosława P.

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu z dnia 26 listopada 2003 r., sygn. akt II SA/Wr 1408/03 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Rausz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi Jarosława P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 23 kwietnia 2003 r., (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny OZ we Wrocławiu odrzucił skargę Jarosława P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 23 kwietnia 2003 r., (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.

Jak podał Sąd w uzasadnieniu postanowienia Jarosław P., mimo doręczenia w dniu 18 lipca 2003 r. wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, nie uiścił tej opłaty sądowej. W związku z tym Sąd na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./ w związku z art. 36 ustawy z dnia 11 maja 1995 o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ postanowił skargę odrzucić.

W dniu 29 stycznia 2004 r. skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu złożył Jarosław P. Pełnomocnik skarżącego zaskarżył w całości postanowienie i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od strony przeciwnej kwoty 3.066,90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy /art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ a polegające na tym, iż Sąd I instancji odrzucił skargę z naruszeniem przepisu art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z przepisem art. 36 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym mimo, iż 7 dniowy termin do uiszczenia opłaty sądowej nie rozpoczął swego biegu, bowiem wezwania do uiszczenia owej opłaty nie doręczono pełnomocnikowi ustanowionemu przez stronę, co stanowi naruszenie przepisu art. 40 ust. 2 Kpa w związku z przepisem art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym a brak skutecznego doręczenia wezwania, jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego powoduje, iż wyznaczony termin zawity nie rozpoczyna swego biegu.

Odpowiedź na skargę kasacyjną wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., które pozostawiło do wyłącznej oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zasadność skargi kasacyjnej oraz wniosło o nieuwzględnienie wniosku skarżącego o zwrot od Kolegium kosztów postępowania w kwocie 3.066,90 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika iż, pismem z dnia 24 czerwca 2003 r. Jarosław P., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 23 kwietnia 2003 r., (...) w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo procesowe udzielone radcy prawnemu. Następnie pismem z dnia 15 lipca 2003 r. Sąd wezwał stronę - Jarosława P. do uiszczenia opłaty sądowej w kwocie 444,60 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z powodu nieuiszczenia ww. opłaty sądowej Sąd odrzucił skargę.

Zgodzić się w tym miejscu należy z pełnomocnikiem skarżącego, iż wymienione wyżej wezwanie było bezskuteczne, zatem upływ terminu w nim wyznaczonego nie mógł stać się przyczyną odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 40 par. 2 Kpa który obowiązywał Sąd na mocy art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Zatem skutecznie doręczyć wezwanie o uiszczenie opłaty sądowej Sąd mógł jedynie ustanowionemu przez Jarosława P. pełnomocnikowi. Niedoręczenie tego wezwania ustanowionemu pełnomocnikowi jest uchybieniem procesowym, które powoduje, iż odrzucenie skargi należy uznać za niewłaściwe i przedwczesne.

Z tego względu na podstawie art. 185 i 182 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, należało uchylić zaskarżone postanowienie.