Uzasadnienie
Wyrokiem Z dnia 14.06.2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił skarge J. Ś. na decyzję Wielkopolskiego Inspektora nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 30.01.2002 r., w przedmiocie nakazania zdemontowania instalacji gazu płynnego z butli.
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje:
Decyzją z dnia 30.01.2002 r. Wielkopolski Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą właścicielom budynku położonego przy ul.[...] w Poznaniu tj. J.Ś., A. B. i R. P. zdemontowanie instalacji gazu płynnego z butli w pomieszczeniu piwnicznym tego budynku, które użytkuje J. Ś.. Zdaniem organu odwoławczego w wyniku przeprowadzonej w dniu 14 sierpnia 2001 r. kontroli ustalono, że w pomieszczeniach piwnicznych o wysokości 2,10 m w budynku przy ul.[...]w Poznaniu "użytkowana jest kuchenka gazowa zasilana gazem propan-butan, zainstalowana w 1982 r.". Zgodnie z § 172 pkt 2 rozporządzenia MGPiB z dnia 14.12.1994 r., - w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (...) "instalacja urządzeń gazowych możliwa jest wyłącznie w pomieszczeniach o wysokości powyżej 2,2 m. Funkcjonowanie instalacji gazowej z wykorzystaniem gazu cięższego od powietrza, jakim jest gaz propan-butan w pomieszczeniu, którego poziom podłogi znajduje się poniżej otaczającego terenu narusza także dyspozycję § 157 pkt 6 – cyt. rozporządzenia".
Nadto użytkowanie przedmiotowej instalacji gazu płynnego z butli w budynku mieszkalnym posiadającym instalację zasilaną z sieci gazowej jest zabronione. Wynika to z treści § 157 pkt 5 cyt. rozporządzenia. W świetle powyższych ustaleń zastosowanie art. 66 Prawa budowlanego jest zasadne.
W złożonej od przedstawionej wyżej decyzji skardze do sądu administracyjnego J. Ś. wnosząc o jej uchylenie podniósł, że "szereg prac budowlanych wykonanych zostało przez pozostałych współwłaścicieli w warunkach samowoli budowlanej, w tym również przyłączenie budynku do sieci gazowej". Zakwestionował też przyjęcie przez organ że przedmiotowy obiekt jest budynkiem mieszkalnym.
Oddalając złożoną przez J. Ś. skargę sąd stwierdził, że istniały podstawy do zastosowania przez organy dyspozycji art. 66 pkt 3 prawa budowlanego. Kontrola przeprowadzona w trybie ww. przepisu dotyczy nie tylko budynków mieszkalnych ale wszystkich obiektów budowlanych. Obejmuje ona ocenę zgodności wykonywanych robót z obowiązującymi przepisami. W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego wskazały na naruszenie przepisów powołanego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, słusznie uznając, że wskazane nieprawidłowości stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa tak ludzi jak i mienia. Uzasadniało to wydanie kwestionowanej decyzji.
Odnosząc się do legalności doprowadzenia przyłącza do sieci zewnętrznej gazu ziemnego sąd wskazał na dołączone, do akt "prawomocne orzeczenie w sprawie pozwolenia na budowę przyłącza energetycznego, gazowego i wewnętrznej instalacji gazu na przedmiotowej posesji". Podkreślił też, że pomieszczenie w którym zainstalowano kuchenkę nie spełnia wymogów "co do wysokości, ustalonych dla pomieszczeń w których może być zamontowana kuchenka zasilana gazem z butli".
W złożonej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej J. Ś. wnosząc o uchylenie w całości kwestionowanego wyroku, podniósł następujące zarzuty:
"1. a. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 105 kpa w zw. z art. 133 § 1, 134, 135 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez nie uwzględnienie faktu, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji instalacja gazu płynnego z butli była zdemontowana, wobec czego należało postępowanie umorzyć;
- art. 32 ust. 4 pkt 2 – Prawa budowlanego oraz art. 199 K.c. w zw. z art. 133 § 1, 134 i 135 – ppsa przez nie uwzględnienie faktu, że decyzja z dnia 19.,08.1998 r. pozwalająca na budowę przyłączy energetycznego i gazowego i wewnętrznej instalacji gazu wydana została mimo nie wykazania przez wnioskodawcę prawa do dysponowania nieruchomością;
- art. 27 i 10 kpa w zw. z art. 133§ 1, 134, 135 ppsa przez nie uwzględnienie faktu, że decyzja z dnia 19.08. 1998 r. wydana została z pominięciem skarżącego jako współwłaściciela nieruchomości;
- art. 36 ust. 1 pkt 3 a – Prawo budowlanego w zw. z § 157 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) w zw. z art. 133 § 1, 134 i 1`35 ppsa przez nie uwzględnienie, że decyzja z dnia 19.08.98 r. wydana została bez zastrzeżenia o konieczności rozbiórki instalacji gazu płynnego z butli;
- art. 135 ppsa przez nie stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 19.08.1998 r.;
- art. 145 § 1 pkt 1c ppsa – poprzez nie zastosowanie art. 151 ppsa i oddalenie skargi".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
W niniejszej sprawie jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano zarówno naruszenie przez sąd przepisów prawa procesowego jak i materialnego. Mając na uwadze, że zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego mogą podlegać ocenie dopiero wtedy gdy stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku nie nasuwa zastrzeżeń dlatego w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przez sąd przepisów postępowania.
1/ Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez sąd art. 105, 28 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego należy przypomnieć, że kontrola kasacyjna dokonywana przez Naczelny Sąd Administracyjny obejmuje wyłącznie stosowanie prawa procesowego i materialnego przez sąd a nie przez organy.
Od 1 stycznia 2004 r. sądy administracyjne orzekają w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wyłącznie przepisy tego aktu prawnego mogły ewentualnie zostać naruszona przez sąd. Wskazane w skardze kasacyjnej przepisy art. 105, 28 i 10 Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczą postępowania prowadzonego przez organy administracyjne a nie przez sąd. Badanie przez Naczelny Sąd Administracyjny stosowania prawa przez organy administracji może mieć jednak charakter pośredni o ile wnoszący skargę kasacyjną zarzuci sądowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. C) poprzez nie uwzględnienie przez sąd skargi mimo naruszenia przez organy przepisów w toku postępowania administracyjnego. Zgłoszony w pkt f skargi kasacyjnej zarzut wskazuje na naruszenie przez sąd wymienionego wyżej przepisu przez zaakceptowanie przez sąd ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organy administracyjne.
Odnosząc się do ww. zarzutu należy stwierdzić, co następuje:
Skarga kasacyjna wymaga nie tylko przytoczenia podstaw karnych, ale także ich uzasadnienia. Tak więc wskazując przepisy postępowania, które zdaniem skarżącego zostały naruszone, należy również wyjaśnić na czym to naruszenie polegało i jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, iż za wadliwe skarżący uważa nie skorzystanie przez sąd z możliwości uchylenia decyzji z dnia 19.08.1998 r. dotyczącej pozwolenia na budowę przyłączy w tym gazowego a także instalacji wewnętrznej. W ocenie skarżącego miała ona rozstrzygające znaczenie dla wyniku niniejszej sprawy. Zauważyć w związku z powyższym należy, że sąd ma prawo kontrolować oprócz zaskarżonej decyzji również inne akty prawne z tym, że wydane w granicach danej sprawy. Zważywszy, że zaskarżona do sądu decyzja dotyczyła nakazu zdemontowania innej instalacji tj. instalacji gazu płynnego a nie pozwolenia na budowę przyłączy gazu ziemnego, nie sposób przyjąć, iż ta ostatnia była wydawana w granicach niniejszej sprawy. W tej sytuacji sąd administracyjny nie miał możliwości jej skontrolowania.
2/ Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 32 ust. 4 pkt 2 i 36 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika bowiem, że nie odnosi się on do decyzji z dnia 30.01.2002 r. wydanej w przedmiocie nakazania demontażu, której legalność badana była przez sąd, lecz do wymienionej wyżej decyzji z dnia 19.08.1998 r. nie obejętej kontrolą tego sądu.
Z wymienionych wyżej powodów skarga kasacyjna jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu (art. 184 ppsa).