Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt II SA /Ka 1292/02 oddalono skargę H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W administracyjnym toku postępowania sprawa została wszczęta po rozpatrzeniu wniosku Gminy Wojkowice i decyzją z dnia 7 września 1999 r. Burmistrz Miasta Wojkowice ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy sieci gazowej średniego ciśnienia na terenie miasta Wojkowice w obrębie ulic: Sucharskiego, Morcinka, Granitowej, Kopalnianej, Zacisze, Fabrycznej, Proletariatu, Sobieskiego, Wasilewskiej, Karłowicza, Kasprowicza, Paderewskiego, Zaułek, Szymanowskiego, Fitelberga oraz na terenie miasta Będzina w obrębie ulic Boleradz i Różyckiego. H. G. nie była uznana za stronę tego postępowania, a we wniesionym odwołaniu wskazywała, że jej interes prawny naruszony został tym, iż jej zdaniem, decyzja ustala warunki zabudowy nie tylko dla sieci gazowej, ale również adaptacji małej gastronomii, co w jej ocenie dotyczy baru "[...]", zlokalizowanego obok remizy OSP w Wojkowicach.
Decyzją z dnia 15 listopada 1999 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wskutek odwołania H. G. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia celem ustalenia kręgu stron postępowania, a w szczególności, czy przymiot strony posiada H. G..
Uwzględniając skargę Gminy Wojkowice wyrokiem z dnia 9 listopada 2001 r. sygn. akt II SA/Ka 2322/99 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach uchylił decyzję organu odwoławczego. W motywach Sąd wskazał na obowiązek wyjaśnienia w pierwszym rzędzie legitymacji H. G. do wniesienia odwołania. Jednocześnie Sąd ten wyraził pogląd, iż stroną w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy terenu mogą być właściciele lub użytkownicy sąsiednich działek, zaś właściciele (użytkownicy) gruntów dalej położonych, o ile zamierzona inwestycja sygn. akt OSK 1833/04 dotyczy ich bezpośrednio wywołując uciążliwe dla nich skutki. Sąd podniósł także, że z odwołania H. G. wynikało, iż nie kwestionuje ustalenia warunków zabudowy dla sieci gazowej, a jedynie dla adaptacji małej gastronomii, czego decyzja organu pierwszej instancji nie dotyczyła.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania H. G., decyzją z dnia 30 kwietnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze Katowicach umorzyło postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 28 kpa. W uzasadnieniu organ podał, że działki odwołującej się nie graniczą z terenem inwestycji, lecz są położone w odległości ok. 4 km, a decyzja organu pierwszej instancji nie dotyczy adaptacji małej gastronomii
Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął ustalony stan faktyczny sprawy w postępowaniu administracyjnym i podkreślił, wskazując na wcześniejszy wyrok NSA OZ w Katowicach, że decyzja zapadła w niniejszym postępowaniu dotyczy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sieci gazowej a nie -adaptacji małej gastronomii, co ma związek z funkcjonującym barem "[...]", którego działalność skarżąca kwestionowała. Negowany przez skarżącą zapis pkt Ha - 141 w decyzji organu pierwszej instancji dotyczy zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, objętego m.in. zamierzeniem polegającym na realizacji sieci gazowej. Oznacza to, że inwestycja liniowa planowana jest na powyższym terenie, lecz w żadnym wypadku decyzja wydana w niniejszej sprawie nie może rodzić skutku prawnego w postaci legalizacji obiektu baru "[...], jak błędnie to przyjmuje H. G.. Sąd podkreśla, że nie był zobligowany do badania zgodności z prawem uchwały organu gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego następuje ustalenie warunków zabudowy zagospodarowania terenu.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną, sporządzoną przez adwokata, wniosła H. G., w której zarzuca wyrokowi Sądu pierwszej instancji:
- naruszenie prawa materialnego przez niezastosowanie w sprawie art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego;
- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich
- sygn. akt OSK 1833/04 okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy a mianowicie, nie ustalenie czy skarżącej w trakcie postępowania przed organami administracyjnymi przysługiwał status strony oraz czy inwestycja w postaci sieci gazowej mogła, być uciążliwa dla skarżącej.
Wskazując na powyższy zarzut wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Podobnie jak w dotychczasowych pismach strony skarżącej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej podnosi, że skoro inwestycja planowana jest przy tej samej ulicy przy której skarżąca zamieszkuje, to jej legitymacja procesowa nie powinna budzić wątpliwości. Nadto podnosi, że w decyzji organu pierwszej instancji zamieszczono zapis o adaptacji remizy OSP oraz małej gastronomii do której trzeba zaliczyć leżący w bezpośrednim sąsiedztwie bar "[...]". W ocenie pełnomocnika zastosowanie w sprawie winna mieć uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2001 r. (OPS 1/01), w której przyznaje się legitymację procesową osobie, której nieruchomość położona jest przy gruntach, gdzie przebiega inwestycja liniowa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Sporządzający skargę kasacyjną dowolnie przyjmuje stan faktyczny sprawy, zupełnie nie dostrzegając, że sąd pierwszej instancji przyjął inne ustalenia. Wykazano bowiem, że sprawa nie dotyczy w ogóle warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie "małej gastronomii" lecz jedynie sieci gazowej średniego ciśnienia. Skarżąca H. G. wykorzystuje powołanie się w decyzji na postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego by stawiać zarzut decyzji, że rozstrzyga o sprawach nie będących przedmiotem wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja Burmistrza Miasta Wojkowice nie budzi jednak w tym względzie najmniejszych wątpliwości skoro wynika z niej, że ustala warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy sieci gazowej średniego ciśnienia oraz określa na jakim terenie ma sieć ta przebiegać. Ta kwestia była już (jak to wskazuje także Sąd pierwszej instancji i organ administracyjny) powodem uwagi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w OZ w Katowicach (sygn. akt II SA/Ka 2322/99), który wyraźnie stwierdza, że mała gastronomia nie jest sygn. akt OSK 1833/04 przedmiotem decyzji Burmistrza Miasta Wojkowice z dnia 7 września 1999 r. Tym bardziej nie jest zrozumiałe wracanie do tej kwestii w skardze kasacyjnej.
Z kolei w pkt. II decyzji Burmistrz przedstawił wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren, na którym ma być realizowana sieć gazowa. Nie zrozumiały jest więc zarzut skargi kasacyjnej, że ta sprawa nie została wyjaśniona. Z uważnej lektury decyzji Burmistrza wynika jasno czego dotyczy decyzja organu pierwszej instancji.
Z akt administracyjnych wynika też, że pomiędzy skarżącą H. G. a właścicielem baru "[...]" jest zadawniony konflikt, który powoduje permanentne spory, stąd jedynie można wnioskować, że i ta sprawa ma to samo tło, skoro chodzi w niej o zarzut dotyczący "małej gastronomii" a więc także baru "Oaza" zlokalizowanego na tym terenie.
Powołana przez skarżącą uchwała NSA z dnia 28 maja 2001 r. nie dotyczy uznania za stronę osoby, której nieruchomość leży w oddaleniu o około 4 km od miejsca przebiegu inwestycji liniowej, tak jak to ma miejsce w tej sprawie. Skarżąca H. G. nie kwestionowała, w toku postępowania administracyjnego i przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, lokalizacji linii gazowej ani też nie podważała ustaleń, że jest ona zlokalizowana w odległości około 4 km od jej nieruchomości. Podniesienie tego zarzutu bez uzasadnienia dopiero w skardze kasacyjnej nie może być uwzględnione.
Na rozprawie złożone zostało do akt sprawy pismo pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną, w którym wnosi o przedłożenie wymienionych w piśmie dokumentów. Przepis art. 193. ("Jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni") pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego przez przeprowadzenie dowodów z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wniosek dowodowy Sąd nie uwzględnił, ponieważ nie zawiera on wyjaśnienia na jaką sygn. akt OSK 1833/04 okoliczność dowody te mają być przeprowadzone (nie można za takie wyjaśnienie uznać stwierdzenia "(...) które są niezbędne do przeprowadzenia rzetelnego procesu"). Nadto nie wiadomo jakich wątpliwości dotyczą, a stwierdzenie w piśmie pełnomocnika, że "(...) wyżej wymienione dokumenty z uwagi na uchybienie nie mogły być dowodami w sprawie (nie spełniają wymagań art. 76 kpa)" wskazuje na oczywistą bezprzedmiotowość wniosku.
Z powyższego wynika, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę H. G. z powodu braku legitymacji procesowej (braku interesu prawnego).
Z tych więc względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną oddalił.