Postanowienie NSA z 12 marca 2004 r., OSK 187/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. J.i M.J.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 10 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Ka 1450/00

Skład

Sędzia NSA Edward Janeczko przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. J. i M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Art. 102 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające...(Dz. U. Nr 153, poz. 1271), podobnie zresztą jak i art. 101 tej ustawy), będący w tej sprawie podstawą wniesienia skargi kasacyjnej, zawiera regulację wykazującą zasadnicze różnice w stosunku do regulacji generalnej, dotyczącej skargi kasacyjnej zawartej w art. 173 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Ta odmienność regulacji nie może pozostać bez wpływu na ocenę wymagań skargi kasacyjnej wnoszonej na podstawie art. 102 – Przepisów wprowadzających i jej dopuszczalności.

Dotyczy to także wymagań skargi kasacyjnej, wnoszonej na podstawie tego przepisu, określonych w art. 219, 221 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wyjątkowość unormowania zawartego w art. 102 – Przepisów wprowadzających, uzasadnia mianowicie uwzględnienie w tej sprawie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty przypadającej od skargi kasacyjnej, według zasad określonych w art. 219 § 2 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i to z przyczyn, które nie stanowiły podstawy uwzględnienia takiego wniosku dotyczącego skargi kasacyjnej wnoszonej na podstawie regulacji generalnej, zawartej w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie bowiem opłata sądowa została uiszczona w wymaganej wysokości, ale znakami opłaty sądowej a nie w sposób określony w art. 219 § 2.

Konsekwencją przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty jest potrzeba uchylenia postanowienia z 12 marca 2004 r. odrzucającego skargę kasacyjną.

Z przytoczonych względów, postanowiono jak w sentencji.