Wyrok NSA z 23 czerwca 2005 r., OSK 1951/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 maja 2004 r. sygn. akt III SA/Gl 209/04 odrzucające skargę

Sprawa

w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 10 lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.

Skład

Sędzia NSA del. Stanisław Nowakowski

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 24 maja 2004r. odrzucił skargę L. B..

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że wniesiona skarga nie jest opłacona, ponieważ skarżąca wpisu od skargi, mimo wezwania, nie uiściła.

Skargę kasacyjną na postanowienie wniósł wyznaczony z urzędu pełnomocnik – adwokat, w której wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając, że postanowienie Sądu narusza art. 243 § 1 i 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 270 ze zm. zwaną dalej P.p.s.a.) z uwagi na niezastosowanie prawa pomocy, skoro już pismo skarżącej z dnia 15 marca miało charakter domagający się jej przyznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca L. B. Już w skardze do Sądu a potem także (wyraźnie) w piśmie z dnia 6 kwietnia 2004 r. (data wpływu do Sądu 7 kwietnia 2004 r.) wskazywała na chorobę psychiczną i na to, że nie ma źródła utrzymania oraz, że nie stać jej na adwokata. Sąd pierwszej instancji nie potraktował tych informacji jako wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika i dopiero po odrzuceniu skargi postanowieniem z dnia 22 lipca 2004 r. skarżąca została zwolniona od kosztów oraz ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu. Sąd wskazując między innymi na chorobę skarżącej uznał za zasadne by przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

W tej sytuacji należy uznać, że Sąd pierwszej instancji przed odrzuceniem skargi już powinien rozpoznać wniosek skarżącej o pomoc sadową w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienie adwokata. Rozpoznanie wniosku o pomoc sadową w należytym terminie nie doprowadziłoby więc do odrzucenia skargi z powodu braku wpisu, skoro skarżącą zwolniono od kosztów sadowych.

Stosownie do zatem do art. 185 § 1 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia..