Wyrok NSA z 22 lutego 2005 r., OSK 1961/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. J. – K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 233/04 o odrzuceniu skargi I. J. – K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2003 r., zn. Kol.Odw. 33915/A/04/252/D w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a oddalić skargę kasacyjną

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 16 lutego 2004 r. pełnomocnik skarżącej I. J. – K. adwokat E. P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2003 r., zn. Kol.Odw. 33915/A/04/252/D w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; umieszczając na niej znak opłaty sądowej o wysokości 50 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 16 marca 2004 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł i do przesłania pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej.

W dniu 26 marca 2004 r. adwokat skarżącej wniósł pismo, w którym twierdzi, że wpis w tej sprawie wynosi 10 zł., zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117, poz. 563 ze zm.), a skarżąca uiściła go w kwocie 50 zł, gdyż "jej skarga dotyczy również innej sprawy". Jednocześnie adwokat stwierdził, że "gdyby jednak Sąd nadal był odmiennego zdania, to skarżąca wnosi o zwolnienie jej od wpisu od wniesionej skargi ponad 50 zł."; jest osobą starszą i schorowaną, która nie ma wystarczających środków finansowych.

Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 233/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę I. J. – K., z powodu niewłaściwie uiszczonego wpisu. Powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie doręczono adwokatowi skarżącej w dniu 11 sierpnia 2004 r.

Od powyższego postanowienia, adwokat skarżącej wniósł skargę kasacyjną, w której wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zwolnienie skarżącej od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej podnosi, że skoro skarżąca wnosiła o zwolnienie od wpisu ponad 50 zł, to wniesiony przez nią wpis został uiszczony w prawidłowej kwocie a "bezwzględność i rygorystyka Sądu w przedmiocie przecież jednak już uiszczonej opłaty w kwocie 50 zł, tylko że w znakach sądowych, jest (..) nie do przyjęcia." Pełnomocnik twierdzi, że skoro wniosek o zwolnienie z kosztów dotyczył części wpisu powyżej 50 zł, to w tym zakresie został opłacony w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wnoszeniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie do § 2 wymienionego powyżej artykułu, opłatę uiszcza się gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie wpis od skargi został uiszczony znakami opłaty sądowej, a zatem w sposób nieprzewidziany w ustawie, co stanowiło podstawę odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie bowiem z art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania a odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty w przypadku, gdy pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2003 r. została wniesiona przez adwokata skarżącej i jako opłacona w sposób nienależyty – odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2004 r.

Pełnomocnik, który powołuje się na nieobowiązujące przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publiczne wskazując błędnie wysokość wpisu, nie może tłumaczyć następnie niewłaściwie wniesionego wpisu tym, iż skarżąca nie wiedziała, że nie można uiścić wpisu znakami opłaty sądowej. Przepis artykułu 221 p.p.s.a. zakłada, że adwokat lub radca prawny, z racji wykonywanego zawodu posiada prawidłowe rozeznanie przepisów prawa i ich interpretacji.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.