Postanowienie NSA z 29 września 2004 r., OSK 200/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 29 września 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. W.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 21 lipca 2003 r. sygn. akt SA/Bd 1530/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska (spr.) Sędziowie NSA Janina Antosiewicz Leszek Włoskiewicz

Sprawa

w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Kujawsko - Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki okien i przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Teza

Zdanie drugie art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ pozwala stronie na przytoczenie nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Podkreśla to tylko ścisły rygor postawiony skardze w art. 176 i oznacza, że przytoczone podstawy kasacyjne w sposób odpowiadający warunkom wynikającym z art. 174 cytowanej ustawy, nie mogą być uzupełnione lub zmienione, a wyjątkowo tylko dopuszczane jest ich nowe uzasadnienie w dalszym toku postępowania.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy, wyrokiem z dnia 21.07.2003 r. sygn. akt SA/Bd 1530/03, oddalił skargę S. W. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...].02.2003 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki okien w połaci dachowej i przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego. Sąd stwierdził, że S. W. dokonał przeróbek na poddaszu w budynku w rozumieniu art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 126 ze zm.) i wobec tego organy miały podstawy do zastosowania art. 51 ust. 1 tej ustawy, tj. nakazania przywrócenia stanu poprzedniego. Ponadto Sąd wyjaśnił, że bez znaczenia jest jeśli idzie o ocenę legalności decyzji, że S. W. starał się o zgodę Spółdzielni Mieszkaniowej - właściciela budynku na dokonanie przeróbek, ponieważ zgoda ta dawałaby tylko prawo do dysponowania nieruchomością, o czym mowa w art. 32 ust 4 pkt 2 w/w ustawy, będąc tylko etapem w postępowaniu o uzyskanie pozwolenia na budowę od właściwego organu.

Skargę kasacyjną od tego wyroku, sporządzoną przez radcę prawnego, wniósł S. W., domagając się jej uwzględnienia przez uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze stwierdzono, że Sąd nie uwzględnił wszystkich okoliczności faktycznych zaistniałych w sprawie, a wpływających bezpośrednio na rozstrzygnięcie. Taką okolicznością była wyrażona mu przez Spółdzielnię zgoda z dnia 6.09.1993 r. na adaptację poddasza i wobec tego odrębne zgody nie były potrzebne, jako istniejące od początku, wydane jednocześnie z pozwoleniem na zagospodarowanie całego poddasza.

Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy przy piśmie z dnia 18.08.2004 r. przesłał akta sprawy, jednakże nie zawarł w nim żadnych wniosków odnośnie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stawiają skardze kasacyjnej rygorystyczne wymogi, które muszą być spełnione, aby mogło dojść do jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z jej art. 176 skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Jeżeli skarga kasacyjna nie odpowiada tym warunkom, nie zawierając jednego bądź więcej wskazanych elementów są to braki skargi, które należy podzielić na dwie grupy: podlegające bądź niepodlegające sanacji.

W pierwszej grupie są wymogi przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym, natomiast w drugiej właściwe tylko skardze kasacyjnej, wymienione po łączniku "oraz". Do uzupełnienia braków z tej pierwszej grupy sąd wyzywa w trybie art. 49 w/w ustawy, jednak te z drugiej są nienaprawialne. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania, o czym przesądza art. 183 § 1 ustawy. Granice skargi kasacyjnej muszą być zatem ściśle w niej określone przez skarżącego, poprzez zawarcie wszystkich elementów jej tylko przepisanych, o których mowa w art. 176. Brak któregokolwiek wymogu właściwego tylko dla tej skargi jest wadą czyniącą tę skargę niedopuszczalną.

Jednym z tych wymogów jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przytoczenie podstaw musi odpowiadać warunkom stawianym przez art. 174 ustawy, zatem wskazywać przepisy prawa procesowego, czy materialnego i stopień ich naruszenia, uzasadnienie zaś wyjaśniać postawione zarzuty. Zdanie drugie art. 183 ustawy pozwala stronie na przytoczenie nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Podkreśla to tylko ścisły rygor postawiony skardze w art. 176 i oznacza, że przytoczone podstawy kasacyjne w sposób odpowiadający warunkom wynikającym z art. 174 ustawy, nie mogą być uzupełnione lub zmienione, a wyjątkowo tylko dopuszczane jest ich nowe uzasadnienie w dalszym toku postępowania.

Zachowanie tych surowych reżimów postawionych skardze kasacyjnej ma zapewnij nałożony art. 175 § 1 ustawy, obowiązek sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego.

Niniejsza skarga sporządzona przez radcę prawnego nie zawiera w ogóle podstaw kasacyjnych, pozbawiona jest tym samym jednego z niezbędnych, jej tylko właściwych elementów, co czyni ją niedopuszczalną, wobec niemożności sanowania tego braku.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 cyt ustawy.