Postanowienie NSA z 26 października 2004 r., OSK 218/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. L., J. L.

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK 218/04 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Skład

Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.)

Sprawa

w sprawie ze skargi E. L i J. L. na bezczynność Wójta Gminy M. w przedmiocie rozgraniczenia postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, bowiem nie służy od nich środek odwoławczy, o czym mowa w art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Środki odwoławcze, tj. skarga kasacyjna i zażalenie przysługują od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, co wynika z art. 173 § 1 i art. 194 § 1 tej ustawy.

Jako podstawę prawną swojego zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący powołują art. 194 § 1 pkt 7 ustawy, który przewiduje taki środek na postawienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Jednakże należy wziąć pod uwagę, że art. 194 § 1 stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje w dwóch sytuacjach: po pierwsze – w przypadkach przewidzianych w ustawie, a po drugie - w sprawach wymienionych w tym przepisie. Na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego służy tylko środek nadzwyczajny – skarga o wznowienie postępowania, bowiem są to orzeczenia prawomocne (art. 270).

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 cyt. ustawy.