Postanowienie NSA z 14 czerwca 2004 r., OSK 229/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. L., E. L., J. L.

Od orzeczenia

od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 23 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 2461/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Eugeniusz Mzyk

Sprawa

w sprawie ze skargi J. L., E. L., J. L. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] kwietnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 23 grudnia 2003r., sygn. akt II SA/Ka 2461/03, odrzucona została skarga J. L., E. L. i J. L. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] kwietnia 2002r., nr [...] w przedmiocie protestu do projektu planu miejscowego. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wnieśli skarżący, na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 ze zm./. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżących, którzy min. podnieśli, iż z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270) wynika, że skarga kasacyjna "powinna być" sporządzona przez adwokata lub radcę: prawnego lecz "nie musi być" sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 1539 poz. 1271) stanowią że w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu. Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w terminie do dnia 31 marca 2004r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30. sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi' (Dz. U Nr 153, poz.1270)

Takie unormowanie oznacza, że skoro skarga kasacyjna wnoszona jest na podstawie przepisów powołanego Prawa to musi również spełniać wymogi określone w art. 175 § 1 tej ustawy (a więc zachodzi obowiązek sporządzenia kasacji przez adwokata lub radcę prawnego). Wywody skarżących, iż użyte w tym przepisie sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego nie oznacza, iż musi być sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego" należy uznać za dowolną wykładnię omawianego przepisu. Wyraz "powinien, powinna, powinno" oznaczają: "mieć obowiązek zrobienia czegoś, być zobowiązanym do wykonania czegoś, podlegać konieczności odpowiadania pewnym warunkom" (por. Słownik współczesnego języka polskiego", Wydawnictwo Wilga 1996r., str.831, podobnie Słownik języka polskiego - tom II, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1992r.,wydanie VII zmienione i poprawione, str. 870) Ponadto należy podnieść, że nałożony w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przymus adwokacko-radcowski jest wymogiem, który występuje także przy sporządzaniu kasacji w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym oraz przy sporządzaniu skargi konstytucyjnej w postępowaniu przed Trybunałem. Konstytucyjnym..

Skoro więc skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została sporządzona przez samych skarżących, a nie przez adwokata lub radcę prawnego, jak wymaga tego przepis art. 175 § 1 ustawy, z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270), podlega ona odrzuceniu, jako nie spełniająca wymagań formalnych. Z tych względów na podstawie art. 180 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 1539 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.