Uzasadnienie
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i tę okoliczność skarżąca wykazała.
Jednak – o czym mowa w art. 247 powołanej ustawy – prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności, jej skargi, a taka sytuacja właśnie zachodzi w sprawie.
Skarga kasacyjna bowiem podlega odrzuceniu na mocy art. 180 w związku z art. 178 i art. 176 powołanej ustawy dlatego, że nie zawiera ani podstaw kasacyjnych, ani wniosku o uchylenie lub zmianę wyroku z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, ten zaś brak nie daje się już uzupełnić i nie pozwala na rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który – stosownie do art. 183 § 1 powołanej ustawy – jest związany granicami skargi kasacyjnej (poza przypadkiem nieważności postępowania), nie może zatem domniemywać jakie są zarzuty i oczekiwania wnoszącego skargę.