Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 lipca 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy odda`lił skargę R. L. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Toruniu z dnia [...] lutego 2003 r., nakazującą R. L. rozbiórkę murowanego budynku gospodarczego w stanie surowym otwartym znajdującego się na działce przy ul. [...] w Toruniu.
W uzasadnieniu tego wyroku stwierdzono, że budynek gospodarczy wybudowano bez wymaganego pozwolenia w miejscu istniejącego wcześniej budynku gospodarczego, ale w innych granicach i w większych rozmiarach. Wykonane prace polegały na odbudowie wraz z przebudową i rozbudową budynku. Wymagały więc uzyskania pozwolenia. Nawet przy przyjęciu, że wykonane prace stanowiły remont, to w myśl art.30 ust.2 - Prawa budowlanego istniał obowiązek ich zgłoszenia. Takiego zgłoszenia nie było. Należało zatem wydać decyzję o rozbiórce na podstawie art.48 Prawa budowlanego.
Skarga kasacyjna R. L. zarzucając naruszenie art.2, 7, 64 ust.2 i 3 Konstytucji, art. 7, 8, 9, 28, 77 § 1 kpa 1 art.48 - Prawa budowlanego wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie skargi kasacyjnej stwierdza między innymi bezzasadne podzielenie przez Sąd stanowiska organów administracji o zlokalizowaniu budynku "w innych gabarytach w stosunku do istniejącego wcześniej budynku". Tymczasem remontowany budynek "nie zmienił swojego zarysu", co może być potwierdzone przez świadka. Skarżący w 1996 r. "dokupił" pas ziemi od zachodniej strony działki, co wpłynęło na powstanie przeświadczenia, że zmienione zostały wymiary budynku, Z powołaniem się na literaturę, orzecznictwo, przepisy Konstytucji, skarga kasacyjna podkreśla naruszenie prawa własności, zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa. Stwierdza ponadto, że w 2002 r. skarżący otrzymał kredyt preferencyjny na rozpoczęcie działalności gospodarczej, W umowie kredytowej zawarty był warunek o wykorzystaniu środków finansowych na remont w ciągu miesiąca. Nie było więc możliwości oczekiwania na brak sprzeciwu organu nadzoru budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Spośród trzech podstaw skargi kasacyjnej, bliższego ustosunkowania wymagają dwie podstawy, a mianowicie: naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i naruszenie art.48 Prawa budowlanego. Co do naruszenia przepisów Konstytucji RP trzeba bowiem wskazać, że skarga kasacyjna przytacza i to obszernie, szereg słusznych stwierdzeń, ale nie mają one związku z problematyką, będącą przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Sformułowane w skardze kasacyjnej zarzuty w zakresie naruszenia przepisów Konstytucji, wiążą się z wyrażoną w tych przepisach, zasadą ochrony własności. Jak wiadomo, tej zasady dotyczy art. 64 ust. 1 i 2, ale ust. 3 art. 64 według reguł w nim wymienionych, dopuszcza możliwość ograniczenia prawa własności. Przy takiej regulacji, aprobowanie rozstrzygnięcia organów administracji orzekającej o rozbiórce obiektu budowlanego na podstawie przepisu ustawy, nie pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą ochrony własności. Powołane w skardze kasacyjnej przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego bezpośrednio dotyczą organów administracji wydających w tej sprawie decyzje. Miały jednak one zastosowanie, ale tylko odpowiednie, do postępowania sądowego, poprzedzającego wydanie zaskarżonego wyroku na podstawie art.59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz.368 ze zm.), obowiązującej w dacie wydania tego wyroku.
Obszerne, również w tej części, wywody skargi kasacyjnej sprowadzają się do twierdzenia o braku należytego wyjaśnienia sprawy. W szczególności, kwestionowane jest ustalenie, że wykonane roboty stanowiły odbudowę wraz z przebudową i rozbudową budynku. Podzielenie w tym zakresie, w zaskarżonym wyroku, stanowiska organów administracji, nie wiązało się z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W szczególności nie było to naruszenie art.7 i 77 § 1 tego Kodeksu, skoro dokonane ustalenia oparto na podstawie dowodów, a zwłaszcza dowodu z oględzin przeprowadzonych 9 stycznia 2003 r. Oceny rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku, nie mogą zmienić wynikające zarówno z twierdzeń skargi kasacyjnej, jak i twierdzeń przytaczanych w skardze i w toku postępowania administracyjnego, zarzuty, według których wykonane prace stanowiły remont. Jak bowiem słusznie podkreślono, w uzasadnieniu tego, wyroku, remont budynku, choć nie wymagał pozwolenia na budowę, to wymagał jednak wykonania obowiązku zgłoszenia przed rozpoczęciem prac budowlanych. Takiego zaś zgłoszenia dokonanego stosownie do obowiązujących w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przepisów Prawa budowlanego, nie było. Obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji art.48 Prawa budowlanego, w brzmieniu sprzed jego nowelizacji ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Oz, U. Nr 80, poz.718) obowiązkową rozbiórkę obiektu uzależniał nie tylko od braku wymaganego pozwolenia na budowę, ale również braku potrzebnego zgłoszenia. Zarzut zatem skargi kasacyjnej o naruszeniu tego przepisu jest więc również nieuzasadniony.
Z przytoczonych względów, wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych, na mocy art.184 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga kasacyjna podlega oddaleniu.