Uzasadnienie
Art. 102 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) zawiera regulację szczególną o charakterze przejściowym. Dotyczy, bowiem możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w przypadkach, w których Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie z rewizji nadzwyczajnej nierozpoznanej do dnia 1 stycznia 2004 r. Strona może wówczas w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia Sądu Najwyższego o umorzeniu postępowania, wnieść skargę kasacyjną.
Wniesienie skargi kasacyjnej według art. 102 przepisów wprowadzających następuje bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który funkcjonuje obecnie (po 1 stycznia 2004 r.) i który jest właściwy do jej rozpoznania. Wynika to nie tylko z brzmienia art. 102. Według art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Skarga kasacyjna zaś z art. 102 przepisów wprowadzających dotyczy rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Poza tym art. 102 przepisów wprowadzających nie zawiera w zakresie skargi kasacyjnej samodzielnej regulacji, lecz odsyła do przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Chodzi tu między innymi o art. 175 § 1 tej ustawy, według którego skarga kasacyjna powinna być sporządzana przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego przesądza o jej dopuszczalności.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez stronę. Z tego względu jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (art. 178 w związku z art. 180 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).