Wyrok NSA z 17 lutego 2005 r., OSK 404/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 lutego 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. S.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Łd 1723/00

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, Sędziowie NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska (spr.), Andrzej Jurkiewicz
Urszula Radziuk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 14 września 2000 r. nr 485/2000 ([...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 4 grudnia 2003 r. oddalił skargę Z. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia l4 września 2000 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, wydaną na podstawie art. 48 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz. U. Nr 89, poz. 4l4 ze zmianami) nakazującą skarżącej dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego drewnianego ganku, dobudowanego do istniejącego budynku usytuowanego na działce Nr [...] w Tomaszowie Mazowieckim.W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Z. S. wybudowała ganek drewniany w 1999 r., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji właściwy organ obowiązany był wydać nakaz rozbiórki. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Z. S. reprezentowana przez adwokata M. K.. W skardze tej jako podstawy kasacyjne – wskazano naruszenie przepisów art. 7 i 77 kpa, przez nie wyjaśnienie okoliczności sprawy, jako okoliczność nie wyjaśnioną wskazano nie dokonanie ustaleń, czy Z. S. miała prawo dysponowania nieruchomością. Ustalenie tej okoliczności było, zdaniem skarżącej, niezbędne dla traktowania jej jako inwestora. Nie wyjaśniono także rzeczywistego charakteru konstrukcji wzniesionej przez skarżącą. Przyjęto, iż konstrukcję tę dobudowano do budynku mieszkalnego wówczas, gdy faktycznie dobudowano ją do budynku gospodarczego, użytkowanego jako mieszkalny.

Skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna wniesiona w sprawie niniejszej nie może być uwzględniona, ponieważ nie odpowiada w pełni wymogom skargi kasacyjnej co do powołania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom, określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. O ile braki dotyczące wymagań określonych dla pisma w postępowaniu sądowym mogą być uzupełnione w toku postępowania, to wady polegające na nie wskazaniu w skardze podstaw kasacyjnych, ich uzasadnienia i wniosków są nieusuwalne.

Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznawaniu kasacji związany jest granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi przez wskazane w skardze podstawy kasacyjnej (art. 183 pow. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), co oznacza, że Sąd ten nie jest uprawniony do korygowania, uściślania czy uzupełniania wskazanych przez stronę podstaw kasacyjnych. Należy przy tym wskazać, że zarzuty podnoszone w podstawach kasacji muszą być skierowane przeciwko wyrokowi sądu, a nie przeciwko decyzji administracyjnej. Zarzut naruszenia przepisów postępowania musi więc wskazywać konkretny przepis postępowania sądowo – administracyjnego naruszony, zdaniem autora skargi, przez sąd, a nie przepis postępowania administracyjnego.

W skardze kasacyjnej wniesionej w sprawie niniejszej wskazano, jako podstawę kasacji przepisy art. 7 i 77 kpa, a więc przepisy postępowania administracyjnego. Zarzuty te i ich omówienie w uzasadnieniu odnoszą się więc do decyzji administracyjnej, a nie do wyroku Sądu.

Tak zredagowana skarga musi więc być oceniona jako pozbawiona elementów konstrukcyjnych, kreujących istotę tego środka zaskarżenia i dlatego, stosownie do art. 184 pow. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga ta podlega oddaleniu.

Z tych przyczyn należało orzec jak w sentencji.