Wyrok NSA z 24 czerwca 2004 r., OSK 424/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 czerwca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej

Sprawa

ze skargi kasacyjnej Franciszka M. w sprawie ze skargi Franciszka M. na decyzję Wojewody P. z dnia 4 sierpnia 2003 r. (...) w przedmiocie zwrotu nieruchomości

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska, Leszek Włoskiewicz (spr.)
Edyta Pawlak protokolant

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt SA/Bk 1048/03

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 4 grudnia 2003 r. SA/Bk 1048/03 oddalił skargę Franciszka M. na decyzję Wojewody P. z dnia 4 sierpnia 2003 r. (...) utrzymującą w mocy decyzję Starosty Z. z dnia 26 maja 2003 r. (...), którą odmówiono zwrotu nieruchomości sprzedanej przez skarżącego Skarbowi Państwa umową z dnia 11 grudnia 1963 r. zawartą na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadzie i trybie wywłaszczania nieruchomości /Dz.U. 1961 nr 18 poz. 94/.

Sąd podzielił stanowisko organów administracji, że nieruchomość nie podlega zwrotowi, gdyż cel jej nabycia /racjonalne wykorzystanie kompleksu przejętych gruntów, będących terenem bagiennym poprzez ich zagospodarowanie melioracyjne/ został zrealizowany i dlatego nie znajduje zastosowania art. 136 ust. 3 w związku z art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543 ze zm./.

W skardze kasacyjnej Franciszek M. zarzucił "błędną wykładnię art. 137 ust. 1 i art. 242 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości..." przez przyjęcie, że w sprawie znajdował zastosowanie art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., podczas gdy "prawidłowa wykładnia przytoczonych wyżej przepisów, przy zastosowaniu zasady respektowania praw nabytych prowadzi do wniosku, że ocena uprawnień skarżącego do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości powinna być dokonana w oparciu o art. 69 ust. 1 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości".

W uzasadnieniu skargi podano, że rzeczywistym celem nabycia gruntu przez Skarb Państwa było utworzenie państwowego gospodarstwa rolnego, lecz gospodarstwo zlikwidowano w 1993 r., tj. w okresie obowiązywania ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r., i na podstawie art. 69 ust. 1 tej ustawy skarżący stał się uprawniony do zwrotu nieruchomości, wejście zaś w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. nie niweczy nabytego wcześniej uprawnienia, którego źródłem jest poprzednia ustawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy, gdyż zarzut błędnej wykładni art. 137 ust. 1 i ust. 242 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Jak o tym wprost mowa w art. 216 tej ustawy, przepisy jej rozdziału 6 działu III - zatem przepisy dotyczące zwrotu wywłaszczonych nieruchomości zawarte w art. 136-142, obejmujące więc art. 137 ust. 1 - stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości.

Ustawa o gospodarce nieruchomościami weszła w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., o czym stanowi art. 242, stosownie zaś do art. 241 pkt 1, z tym dniem utraciła moc ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, w której art. 69 ust. 1 skarżący upatruje podstawy swego żądania, podczas gdy powołany przepis już nie obowiązuje.

Ponadto - aby poruszyć jeszcze inny aspekt - z akt wynika, że - właśnie na podstawie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. - skarżącemu odmówiono zwrotu jego nieruchomości decyzją kierownika Urzędu Rejonowego w Z. z dnia 13 sierpnia 1993 r. (...), utrzymaną w mocy decyzją Wojewody Ł. z dnia 7 października 1993 r. (...), na którą skargę oddalił sąd administracyjny wyrokiem z dnia 16 marca 1994 r. IV SA 2038/93.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.