Postanowienie NSA z 21 października 2004 r., OSK 434/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Leokadii i Henryka B.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 2 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 752/02

Skład

Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska

Sprawa

w sprawie ze skargi Leokadii i Henryka B. na decyzję Wojewody L. z dnia 26 kwietnia 2002 r. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 marca 2004 r. Leokadia i Henryk B. złożyli skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Lublinie, oddalającego ich skargę na decyzję Wojewody L., w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - przepisy wprowadzające ustawę "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w terminie do 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, która weszła w życie dnia 1 stycznia 2004 r.

Stosownie do art. 175 par. 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub - w określonych przypadkach -przez osoby wymienione w par. 2 i par. 3 cytowanego przepisu. Niedopełnienie tego wymogu stanowi brak skargi, który uzasadnia jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 180 w związku z art. 178 i art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.