Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 6 listopada 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. P. M. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12.09.2001 r. uchylającym postanowienie tego organu z [...].12.1998 r.
Według ustalenia zawartego w uzasadnieniu tego wyroku, nie budzi wątpliwości zakończenie przez Wojewodę Mazowieckiego postępowania odwoławczego ostateczną decyzją z [...].04.2002 r. Z faktu, że jak twierdzi skarżąca, decyzji tej nie otrzymała, nie wynika bezczynność organu.
Skarga kasacyjna S. P. M. zarzucając naruszenie przepisów procedury tj. art.113 oraz art.183 § 2 ust.5 "prawo o postępowaniu przed sądami ustawy kodeks postępowania administracyjnego oraz naruszenie treści art.35, 36, 7, 77 oraz 107 § 2 kpa" wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej stwierdzono, że nastąpiło naruszenie powołanych przepisów procedury, bo zamknięto rozprawę bez należytego wyjaśnienia sprawy. Naruszono przepis kpa o terminach. Nie rozstrzygnięto podstawowej kwestii czy rzeczywiście istnieje bezczynność organu, skoro decyzja nie została wydana w terminach określonych w kpa. Nie rozpatrzono całego materiału a uzasadnienie narusza art.7 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art.183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (określanego dalej skrótem p.p.s.a.) wyznaczając granice rozpoznania sprawy w postępowaniu kasacyjnym, oznacza pełne związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej, co wiąże się z oceną jedynie tych podstaw zaskarżenia.
Dokonując takiej oceny należy stwierdzić, że sformułowane w skardze kasacyjnej podstawy (zarzuty) nie są usprawiedliwione. Przede wszystkim trzeba wskazać na bezzasadność zarzutu o naruszeniu art.113 i art.183 p.p.s. już choćby z tego względu, że przepisy te nie miały zastosowania przy wydawaniu zaskarżonego wyroku. Wyrok ten bowiem został wydany 6 listopada 2003 r. a ustawa (z dnia 30 sierpnia 2002 r.) obejmująca wspomniane przepisy weszła w życie z dniem l stycznia 2004 r.
Obowiązująca w dacie wydania zaskarżonego wyroku ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz.368 ze zm.) zawierała w art.59 odesłanie o odpowiednim stosowaniu przepisów kpa wymienionych w tym artykule. To odesłanie nie zawiera wskazania art.35, 36 i 107 kpa. Zarzut naruszenia tych przepisów jest więc z oczywistych względów, bezzasadny. Nie były one bowiem (bo nie mogły być) stosowane przy wydaniu zaskarżonego wyroku.
Art.59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym nakazywał natomiast stosowanie wymienionych w skardze kasacyjnej art.7, 77 kpa. Stosowanie tych przepisów sprowadzających się do wymagania należytego wyjaśnienia sprawy, obejmowało przypadki nie unormowane w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. Skarg na bezczynność organów dotyczyły art.17 i art.26. Ustalona wykładnia tych przepisów (w judykaturze i doktrynie) pozwala na stwierdzenie, że wniesienie skargi na bezczynność organu nie było ograniczone terminem. Skargę tę można było więc wnieść w każdym czasie, jeżeli tylko sprawa nie była załatwiona.
Załatwienie sprawy między innymi przez wydanie decyzji wyłączało możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność także w przypadku, gdy nastąpiło to z naruszeniem określonych terminów (art.35 i nast. kpa). Takie zasady obowiązują zresztą obecnie z mocy regulacji zawartej w art.149 p.p.s.
Przy rozpoznawaniu skarg na bezczynność organu, istniał też wynikający z art.7, 77 kpa wspomniany obowiązek należytego wyjaśnienia sprawy. Nie jest uzasadniony zarzut o naruszeniu przez Sąd wydający zaskarżony wyrok tego obowiązku, a w konsekwencji art.7, 77 kpa. Istotna dla rozstrzygnięcia zawartego w tym wyroku, okoliczność, została w sposób niewątpliwy ustalona. Chodziło tu o ustalenie dotyczące wydania 10 kwietnia 2002 r. decyzji organu odwoławczego.
Z przytoczonych względów skarga kasacyjna podlega oddaleniu (art.184 p.p.s.a.).