Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 16 grudnia 2003 r. sygn. akt SA/Bk 874/03 oddalił skargę M. B. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku, dotyczącą nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - płyty gnojnej.
Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach sprawy.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wszczął postępowanie w sprawie samowolnie wybudowanej płyty gnojowej, przez M. B. na działce o nr ewidencyjnym [...] i [...], położonej w miejscowości C. ul. [...]. W wyniku dokonanej wizji lokalnej i zebrania materiału dowodowego Inspektor ustalił, że przedmiotowa płyta została zrealizowana w 2002 r. w odległości 11,7 m od granicy z działką D. G. i w odległości 17,7 m od otworu okiennego budynku mieszkalnego, istniejącego na tej działce. Po wybudowaniu inwestor przystąpił do jej użytkowania. Budynek mieszkalny D.G. został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].12.1994 r., wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w W. - w odległości 5m od granicy z działką M. B. Zamiaru budowy płyty gnojowej inwestor nie zgłosił do Starostwa Powiatowego w W., co jest wymagane ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Z uwagi na to oraz fakt, że przedmiotowa płyta nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz.877 z 2003 r.), gdyż przepis § 6 ust.4 tego rozporządzenia określa, że odległość tego rodzaju urządzeń od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, powinna wynosić co najmniej 30 m decyzją z dnia [...].04.2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., stosując przepisy jak dla samowolnie wzniesionych urządzeń budowlanych związanych z istniejącym obiektem budowlanym (tzn. art. 51 ust.1 pkt 1 i ust.4 Prawa budowlanego z 1994 r.) nakazał rozbiórkę płyty w określonym terminie.
W wyniku rozpoznania odwołania M. B. od tej decyzji Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku decyzją z dnia [...]. [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania wymienionych w niej czynności i umorzył postępowanie w I instancji w tym zakresie. W pozostałej części organ utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uznał bowiem, że uchybieniem organu I instancji było jedynie narzucenie terminu wykonania rozbiórki płyty gnojowej. Obowiązek taki powstaje bowiem z chwilą doręczenia decyzji ostatecznej. Dlatego też w tej części decyzja podlegała uchyleniu, a postępowanie, jako bezprzedmiotowe, w zakresie terminu wykonania obowiązku rozbiórki, umorzeniu. Natomiast organ uznał, że prawidłowa jest decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu. Nie potwierdziły się bowiem twierdzenia inwestora, że płyta powstała w roku 1977, a w 2002 r. została jedynie wyremontowana. Z oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji jeszcze przed przystąpieniem do jej użytkowania wynikało, że jest to nowe urządzenie. Ponadto na planie realizacyjnym, który był podstawą wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego D. G. budynek inwentarski jest bez płyty gnojowej.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wniósł M. B., zarzucając niewłaściwe przyjęcie, że płyta gnojowa została wybudowana w 2002 r., a nie 1977 r. oraz nie wyjaśnienie legalności budowy domu D. G. Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku stwierdził, że materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art.5l ust.1 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (tekst jedn. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.), który mówi, że właściwy organ między innymi nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego.
Sąd przyjął, że przedmiotowa płyta gnojowa została wybudowana przez M. B. w roku 2002 bez wymaganego pozwolenia na budowę, jak również bez zgłoszenia, co zostało przyznane przez samego skarżącego w czasie oględzin w dniu 20.08.2002 r. Przedmiotowa płyta narusza przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie i dlatego też organy zasadnie nakazały rozbiórkę.
Ponadto Sąd stwierdził, iż sugestie skarżącego, dotyczące wybudowania tejże płyty gnojowej w 1977 r., nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym w sprawie. Wynika to z cytowanego wyżej oświadczenia skarżącego w czasie oględzin, jak również z planu realizacyjnego budynku mieszkalnego D. G. z 1997 r.
Uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd skargę oddalił.
Od wyroku tego skargę kasacyjną, sporządzoną przez radcę prawnego, wniósł M. B. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania tj. art.7, 77 kpa, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów prawa materialnego - art.51 ust.1 Prawa budowlanego - wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że sporna płyta gnojowa zakwalifikowana została do urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowlanym, dlatego rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art.51 ust.1, pkt 1 ustawy Prawo budowlane., W myśl art.3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane niniejszą płytę gnojową zakwalifikować należy do budowli. Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany, nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury jak oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów.
Sąd w wyroku z dnia 16 grudnia 2003 r. również niniejszą płytę zakwalifikował do budowli.
Do budowli nie może mieć zastosowania art.51 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Ponadto zdaniem skarżącego naruszony został art.7 i 77 kpa bowiem nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, a organy nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego, nie wyjaśniły również przesłanek, którymi kierowały się przy podejmowaniu decyzji. Naruszona została w tym postępowaniu jedna z naczelnych zasad tj. zasada prawdy obiektywnej.
Ponadto skarżący podtrzymał swoje twierdzenia, że płyta gnojowa istnieje od roku 1980. W 2002 roku płyta ta została wydłużona, a nie wybudowana od podstaw. Jako dowód przedstawił ocenę stanu technicznego płyty gnojowej sporządzoną przez technika budowlanego. Ocena stanu technicznego tej płyty wyraźnie wskazuje, że płyta w 2002 roku została wyremontowana i rozbudowana a nie pobudowana od nowa.
Jednocześnie skarżący podnosi, że nie wzięto pod uwagę faktu, iż sporna płyta powstała wcześniej aniżeli budynek mieszkalny D. G., którego budowa nie została zakończona. Nadmienił również, że płyta gnojowa spełnia warunki graniczne, tj. od granicy działki D. G. usytuowana jest w odległości około 12,0 metrów, a wymóg według § 6 pkt 4 ppkt.4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877 z 1997 roku) wynosi co najmniej 4,0 m. W okresie budowy płyty gnojowej działka D.G. nie była zabudowana więc warunki techniczne w dniu budowy płyty były zachowane, w tym warunki wynikające z przepisów ochrony środowiska.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie jest bowiem słuszny zarzut niewłaściwego zastosowania art.51 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz.1126 z późn. zm.) zwanej dalej - prawo budowlane. Bezsporne jest, iż przedmiotowa płyta gnojowa związana jest z wybudowaną oborą i zapewnia możliwość jej użytkowania. W związku z tym, stosownie do art.3 pkt 1 prawa budowlanego, stanowi urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym. W takiej zaś sytuacji, gdy została ona wybudowana bez wymaganego zgłoszenia - co też jest bezsporne, ma zastosowanie przepis art.51 ust.1 pkt 1 w zw. z art.50 prawa budowlanego i Sąd prawidłowo je zastosował.
Nie jest również zasadny zarzut dotyczący nie wyjaśnienia przez Sąd wszystkich okoliczności sprawy. Sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji oparł się na właściwie zgromadzonym przez organy materiale dowodowym. Sam skarżący przyznaje, iż powstała w 2002 r. płyta gnojowa ma znacznie większe rozmiary niż użytkowana uprzednio płyta wybudowana w 1977 r. W związku z tym nie może uznać, że trzykrotnie większa płyta powstała w 2002 r. jest jedynie wyremontowaną starą płytą. Zasadnicze jednak znaczenie ma fakt, który nie jest kwestionowany przez skarżącego, iż płyta ta nie była naniesiona na mapę geodezyjną. Jeżeli by faktycznie była wybudowana razem z oborą w roku 1977, to miałoby to stosowne odzwierciedlenie w dokumentach geodezyjnych. Natomiast na mapie została ujawniona jedynie obora. W takiej sytuacji trudno jest zarzucić Sądowi, iż nie dysponował stosownym materiałem dowodowym pozwalającym prawidłowo ocenić legalność kwestionowanej decyzji Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 czerwca 2003 r.
Z tych wszystkich względów Sąd na zasadzie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji wyroku.