Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 18.11.2003 r. sygn. akt II SA/Kr 1387/03, stwierdził nieważność uchwały Rady Powiatu w Oświęcimiu z dnia 27.02.2003 r. Nr IV/39/2003 w przedmiocie uzupełnienia składu osobowego Komisji Rewizyjnej Rady Powiatu w Oświęcimiu, wobec skargi Wojewody Małopolskiego na tę uchwałę. Sąd uznał, że uchwała ta wkracza w obszar dla niej zakazany przez art.16 ust.2 w zw. z art.21 ust.4 i art.19 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, pow.1592 ze zm.), bowiem narusza prawo klubów radnych do posiadania swoich przedstawicieli w Komisji Rewizyjnej. Zdaniem Sądu w sprawie wyboru komisji rewizyjnej akcent pada nie na prawo Rady do wyboru składu komisji, ale na prawo klubów do posiadania swoich przedstawicieli w tej komisji.
W skardze kasacyjnej Powiat Oświęcimski zarzucił wyrokowi naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i przyjęcie, iż Rada Powiatu nie ma prawa akceptowania lub odrzucania kandydata zgłoszonego przez Klub radnych do składu osobowego Komisji Rewizyjnej i wniósł o uchylenie wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący Powiat podniósł, iż gdyby przyjąć, że uchwała Rady Powiatu w sprawie Komisji Rewizyjnej miała być wyłącznie deklaratoryjna, potwierdzająca skład wytypowany przez kluby ustawodawca posłużyłby się pojęciem np. "zatwierdza", a nie powołuje, jak to wynika z art.16 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym.
Wojewoda Małopolski, odpowiadając na skargę kasacyjną, wniósł o jej oddalenie, wskazując, że z art.16 ust.2 ustawy wynika, iż akcent pada nie na prawo Rady do wyboru składu Komisji rewizyjnej, ale na prawo klubu do posiadania swoich przedstawicieli i uchwała Rady w przedmiocie powołania Komisji jest tylko deklaratoryjna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uchwała Rady Powiatu Oświęcimskiego z dnia 27 lutego 2003 r. nr IV/39/2003, w niniejszej sprawie jest następstwem uchwały tej Rady z dnia 12.12.2002 r. nr II/9/2002 – obie w przedmiocie powołania Komisji Rewizyjnej tej Rady.
Uchwała Rady z dnia 12.12.2002 r. była sprzeczna z prawem, z konsekwencją wynikająca z art.79 ust.1 ustawy o samorządzie powiatowym i taką samą wadą dotknięta też jest uchwała, będąca przedmiotem niniejszej sprawy. Nieważność uchwały z dnia 12.12.2002 r., co została stwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 18.12.2003 r. II SA/Kr 1386/03 z uwagi na wadliwy jej skład tak co do ilości członków, jak i osób wchodzących do tego składu, a wyrok tego Sądu był przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pod sygn. akt OSK 489/04. Stwierdzenie zatem nieważności uchwały z dnia 27.02.2003 r. należy uznać za prostą prawną konsekwencję stwierdzenia nieważności uchwały z dnia 12.12.2002 r. Uchwała z dnia 27.02.2003 r. podjęta została w przedmiocie uzupełnienia składu Komisji Rewizyjnej, powołanej uchwałą z dnia 12.12.2002 r. Oznacza to, że została podjęta jako uzupełniająca uchwałę nieważną, co tym samym przesądza również o jej nieważności nawet bez wchodzenia w argumentację podnoszoną przez Sąd i strony postępowania.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).