Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wyrokiem z 10 czerwca 2003 r. II SA/Lu 52/02 oddalił skargę Witolda Jerzego P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 28 listopada 2001 r. (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta L. przez Z-cę Dyrektora Wydziału Spraw Administracyjnych Urzędu Miejskiego w L. z 26 października 2001 r. (...) zawieszjące z urzędu postępowanie w sprawie wymiany prawa jazdy Witolda P. do czasu dostarczenia kontrolnych badań lekarskich, potwierdzających zdolność do kierowania pojazdami silnikowymi według kategorii ABCDE. Witold Jerzy P. złożył wniosek o wymianę prawa jazdy wydanego w 1971 r. na podstawie świadectwa lekarskiego z ograniczeniem zalecającym powtórną kontrolę stanu zdrowia zainteresowanego do dnia 27.10.1976 r. Stąd też organ ds. komunikacji, decyzją z 25.10.2001 r. (...) skierował wnioskodawcę na kontrole badania lekarskie potwierdzające zdolność do kierowania pojazdami według kat. ABCDE, zawieszając postępowanie w sprawie wymiany prawa jazdy do czasu dostarczenia kontrolnych badań lekarskich.
W zażaleniu na postanowienie organu I instancji Witold Jerzy P. zarzucał brak przesłanek do zastosowania art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa jako podstawy prawnej postanowienia, gdyż w sprawie niniejszej nie występuje pojęcie zagadnienia wstępnego, nie występuje też inny organ lub sąd, od których stanowiska zależałoby rozstrzygnięcie wniosku o wymianę prawa jazdy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. nie uznało zażalenia za zasadne.
Zdaniem organu odwoławczego - wbrew twierdzeniom strony - w tej sprawie występuje zagadnienie wstępne, od którego zależy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji. Stanowi go kwestia badań lekarskich, których wynik stwierdzi istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami według kategorii ABCDE. Badania takie przeprowadzić może wyłącznie uprawniony lekarz, jak wynika z rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19.10.1999 r. w sprawie kierowania na badania lekarskie przeprowadzane w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami /Dz.U. nr 88 poz. 994/ i właśnie lekarza uprawnionego do przeprowadzania przedmiotowych badań należy traktować jak inny organ, od którego wyniku zależy rozstrzygnięcie sprawy. Bez rozstrzygnięcia tego zagadnienia przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji nie będzie możliwe. Chodzi tu bowiem o sytuację, gdy kwestia stanu zdrowia strony może budzić zastrzeżenia i dla jej wyjaśnienia niezbędne jest przeprowadzenie postępowania przez właściwy organ.
Stanowisko takie wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 sierpnia 1983 r. I SA 481/03 /ONSA 1983 Nr 2 poz. 65/. Zawieszenie postępowania jest więc uzasadnione.
Od tego postanowienia Witold Jerzy P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10.03.2003 r., o którym wyżej mowa oddalił skargę.
Zdaniem Sądu, podstawowym zagadnieniem w rozpatrywanej sprawie jest kwestia czy wystąpiło w niej zagadnienie wstępne, określone w art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa. Zagadnienie wstępne, zwane też kwestia wstępną lub prejudycjalną, dotyczy sytuacji, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które ze swej istoty należy do innego organu administracyjnego lub sądu.
Zagadnienie wstępne ma charakter. przedmiotowy, a więc pojęcie innego organu należy traktować w sposób szeroki. Chodzić tu będzie o organ administracji lub osobę uprawnioną do wydania określonego orzeczenia. W tej sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne i stąd zgodne z prawem według Sądu jest wydanie zaskarżonego postanowienia.
Od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z 10 czerwca 2003 r. skargę kasacyjną wniósł Witold Jerzy P. reprezentowany przez adwokata Jacka P. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało niewątpliwy wpływ na wynik sprawy i wnoszono o uchylenie go w całości.
Wnoszący skargę kasacyjną nie zgadza się z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w zaskarżonym wyroku, że w sprawie występuje zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania.
Zgodnie bowiem z treścią art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa organ administracji państwowej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W stanie faktycznym tej sprawy taka sytuacja nie ma miejsca. Skoro organ I instancji uznał, iż skarżący nie dostarczył wymaganych przez niego badań lekarskich, to stojąc na stanowisku, iż są one niezbędne, mógł wydać decyzję odmowną. Ponadto decyzję wydał ten sam organ administracji i w tym samym czasie. Natomiast w orzeczeniu z 21.09.2001 r. I SA 2314/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż "stosownie do art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub Sąd".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do postanowień art. 183 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w par. 2 art. 183.
Żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w cyt. art. 183 par. 2 omawianej ustawy nie zachodzi w niniejszej sprawie. Zatem sprawa ta mogła być przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznana tylko w granicach zakreślonych skargą kasacyjną. Granice skargi kasacyjnej wyznaczają między innymi wymienione w art. 176 powołanej ustawy podstawy kasacyjne, które zgodnie z art. 174 ustawy mogą stanowić: 1/ naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2/ naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W podstawach kasacji wnoszący skargę kasacyjną musi wskazać wyraźnie konkretną normę prawa materialnego czy procesowego, której naruszenie zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu. W niniejszej sprawie wnoszący skargę kasacyjna Witold Jerzy P. w podstawie kasacyjnej zarzucił Sądowi naruszenie przepisów postępowania, które - jak twierdzi - miało niewątpliwy wpływ na wynik sprawy. Tak sformułowana podstawa skargi kasacyjnej - bez wskazana naruszenia wyraźnie określonego przepisu - mogłaby sugerować, że skarżący domagał się od Naczelnego Sądu Administracyjnego kontroli zaskarżonego wyroku w odniesieniu do bliżej nie sprecyzowanych przepisów prawa procesowego, które mogły mieć zastosowanie w postępowaniu przed Sądem Administracyjnym.
Również w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych nie podano jaką to normę prawa procesowego naruszył Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, przy wydaniu wyroku stanowiącego przedmiot skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie. Postawiony nie w podstawie kasacji lecz w uzasadnieniu podstaw kasacyjnych zarzut naruszenia art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa uznać należy za chybiony, ponieważ Sąd kontrolując w wyniku skargi sądowoadministracyjnej zaskarżone doń postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 28 listopada 2001 r. nie stosował tego przepisu. Przepis ten stanowił podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia organu administracji publicznej, o którym wyżej mowa, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie badał zgodność tego postanowienia z prawem. Jaki zaś przepis prawa procesowego regulującego postępowanie przed sądem administracyjnym miałby w przypadku badania legalności wzmiankowanego postanowienia Sąd naruszyć i miałoby to istotny wpływ na wynik sprawy, tego jak już wyżej zaznaczono skarga kasacyjna nie wskazuje. Prowadzi to do wniosku, że skarga kasacyjna wniesiona przez Witolda Jerzego P. nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Z tego względu na zasadzie art. 184 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skargę kasacyjną należało oddalić.