Postanowienie NSA z 4 listopada 2004 r., OSK 522/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z S.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 1432/02 oddalającego skargę

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 18 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki części obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 4 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 1432/02 oddalił skargę Z. S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki części obiektu budowlanego.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. S., reprezentowany przez pełnomocnika adw. A. K. Od skargi tej uiszczono wpis w kwocie 100 zł. znakami opłaty sądowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna została wniesiona na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Przepis ten przewiduje – w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem NSA przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, możliwość wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę w terminie do dnia 31 marca 2004 r. na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Oznacza to, że skarga musi odpowiadać warunkom określonym w art. 176 tej ustawy oraz stosownie do art. 175 § 1 być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

Art. 219 § 1 ustawy nakłada obowiązek uiszczenia opłat przy wniesieniu pisma do sadu, podlegającego opłacie, zaś zgodnie z § 2 tegoż artykułu, opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

W myśl § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały od skargi kasacyjnej w tej sprawie wynosi 100 zł. i stosownie do art. 219 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, winien być uiszczony gotówką do kasy sądu lub na rachunek właściwego sądu bez wezwania.

Wpis sądowy w tej sprawie został uiszczony znakami opłaty sądowej, a więc w formie nie przewidzianej w ustawie.

Zgodnie z art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wniesioną przez adwokata lub radcę prawnego, podlegająca wpisowi stałemu, Sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli nie została należycie opłacona.

Wobec nienależytego opłacenia skargi kasacyjnej, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.