Postanowienie NSA z 4 listopada 2004 r., OSK 524/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. i K. małż. P., A. R. i P. B.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt II SA/Lu 245/02

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] lutego2002 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania lokalu użytkowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

W dniu 28 października 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 245/02, uchylający postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...].

W dniu 31 marca 2004 r. w imieniu G. i K. małż. P. oraz małżonków A. R. i P. B., wniesiona została skarga kasacyjna od powyższego postanowienia przez pełnomocnika strony, adwokata P. B. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną jego wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 50 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zarzucono także naruszenie przez Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie – przepisów postępowania, a w szczególności art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz art. 77 § 1, 80 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W dniu 31 marca 2004 r. do kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wpłynęła kwota 10 zł. tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sad Administracyjny badając spełnienie przesłanek, które warunkują dopuszczalność rozpoznania skargi kasacyjnej, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarga kasacyjna jako pismo sądowe wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji podlega opłacie sądowej. Opłata ta, w zależności od tego, czy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne czy też niepieniężne, jest opłatą stosunkową bądź też stałą.

W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna złożona została po dniu 1 stycznia 2004 r. a przedmiotem zaskarżenia były należności pieniężne, dlatego też podlegała wpisowi stałemu w myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zgodnie z przytoczonym przepisem wysokość jego wynosiła połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Od skargi kasacyjnej złożonej w sprawie został uiszczony wpis w wysokości 10 zł., co narusza dyspozycję przywołanego powyżej wpisu.

Zgodnie z art. 221 przytoczonej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Z racji uregulowania zawartego w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidującego przymus adwokacki przy wnoszeniu skargi kasacyjnej, nienależyte opłacenie skargi powoduje konieczność jej odrzucenia.

Z tych względów na podstawie art. 178, 180 i 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.