Wyrok NSA z 9 listopada 2004 r., OSK 538/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. W.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 25 listopada 2003 r. sygn. akt II SA/Ka 2746/01

Skład

Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska

Sprawa

w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] września 2001 r. Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Dnia 30 marca 2004 r. K. W. złożył – działając bez pełnomocnika - skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Katowicach, oddalającego jego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, w przedmiocie pozbawienia uprawnień miejscowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – przepisy wprowadzające ustawę "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może w terminie do 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), która weszła w życie dnia 1 stycznia 2004 r.

Stosownie do art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub - w określonych przypadkach - przez osoby wymienione w § 2 i § 3 cytowanego przepisu. W niniejszej sprawie - działający bez pełnomocnika - K. W. nie wykazał, iż należy do kręgu osób uprawnionych do złożenia skargi kasacyjnej, o których mowa w powołanym § 2. Niedopełnienie tego wymogu stanowi brak skargi, który uzasadnia jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 180 w związku z art. 178 i art. 175 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.