Wyrok NSA z 7 lipca 2004 r., OSK 558/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 7 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Anny J.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 6 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Sz 2392/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska, Leszek Włoskiewicz (spr.)
Mariola Błaszczyk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Anny J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 września 2002 r. (...) w przedmiocie podziału nieruchomości

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 6 listopada 2003 r. SA/Sz 2392/02 oddalił skargę Anny J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 września 2002 r. (...) utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia 26 lipca 2002 r. (...), którą odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 16 czerwca 1999 r. (...) zatwierdzającej projekt podziału działki nr 17/39 o powierzchni 0,0176 ha, położonej przy ul. T. w K., a stanowiącej współwłasność Przedsiębiorstwa Inwestycyjnego "F." Spółka z o.o. w K., Henryka J. i Wiesława N. Sąd podzielił stanowisko organu nadzoru, że Anna J. - właścicielka nieruchomości sąsiedniej - nie miała statusu strony w postępowaniu podziałowym, dotyczącym cudzej nieruchomości, i dlatego nie może żądać wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji podziałowej.

W skardze kasacyjnej Anna J. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy i wskazała art. 28 Kpa.

Skarżąca wyjaśniła, że została pozbawiona "prawa strony", podczas gdy ma interes prawny - w rozumieniu powołanego przepisu - ponieważ podziału dokonano, aby utworzyć działkę, którą obowiązana jest wykupić wobec zajęcia części nieruchomości sąsiedniej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania, lecz powołuje art. 28 Kpa, który - w świetle art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - nie znajdował zastosowania w postępowaniu sądowym.

Zarzut naruszenia art. 28 Kpa można odnieść tylko do organu nadzoru, podczas gdy przedmiotem skargi kasacyjnej mogą być wyłącznie uchybienia sądu dotyczące przepisów obowiązujących w postępowaniu sądowym.

Jeżeli przyjąć, że - jak utrzymuje skarżąca - sąd dokonał błędnej oceny prezentowanego przez organ nadzoru stanowiska w sprawie, to nie naruszył art. 28 Kpa lecz odpowiednie przepisy postępowania sądowego, gdyż oddalił skargę zamiast ją uwzględnić.

Sąd nie stosuje art. 28 Kpa, natomiast bada, jak ten przepis zastosował organ administracji i dlatego naruszenie art. 28 Kpa nie może stanowić samodzielnego zarzutu skargi kasacyjnej, chociaż może uzasadniać zarzut naruszenia innego przepisu postępowania sądowego.

Wobec powyższego - uznając, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy - orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.