Wyrok NSA z 3 września 2004 r., OSK 574/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 września 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Haliny i Zbigniewa M.

Od orzeczenia

od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowego w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2003 r. sygn. akt SA/Bd 1654/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.), Sędziowie NSA Zygmunt Niewiadomski, Alicja Plucińska-Filipowicz
Mariola Błaszczyk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Haliny i Zbigniewa M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 20 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

OSK 574/04

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej, wniesionej na podstawie art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, Helena i Zbigniew M. zaskarżyli wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2003 r., SA/Bd 1654/03, którym Sąd oddalił skargę Haliny i Zbigniewa M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 20 grudnia 2002 r. stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w sprawie opłaty adiacenckiej.

Zaskarżony wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy.

Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 134 Kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez Halinę i Zbigniewa M. od decyzji Zarządu Miasta B. z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie o ustalenie opłaty adiacenckiej. Organ odwoławczy ustalił, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącym w dniu 30 lipca 2002 r., a wobec tego odwołanie wniesione 14 sierpnia 2002 r. zostało wniesione po upływie czternastu dni. W skardze do sądu administracyjnego na to postanowienie skarżący nie kwestionowali wniesienia odwołania w dniu 14 sierpnia 2002 r., a podnosili jedynie, że tak niewielkie uchybienie terminu nie powinno pozbawiać ich prawa do rozpoznania odwołania. Oddalając skargę Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa.

W skardze kasacyjnej jako podstawę kasacyjną skarżący wskazali przepis art. 129 par. 2 Kpa, którego naruszenie polegało na tym, że błędnie przyjęto, iż odwołanie zostało wniesione w dniu 14 sierpnia 2003 r., a więc z uchybieniem terminu, podczas gdy odwołanie to zostało wniesione w dniu 13 sierpnia 2003 r., co wynika z księgi korespondencji prowadzonej przez kancelarię Urzędu Miasta B. oraz z odpisu odwołania znajdującego się w posiadaniu skarżących, na którym jest prezentata wskazująca dzień 13 sierpnia 2003 r. jako datę wpływu odwołania do Urzędu Miasta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Podniesione zarzuty sprowadzają się to kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez organ administracji na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, które były podstawą wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia przez skarżących odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Z akt administracyjnych wynika w sposób pewny, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącym w dniu 30 lipca 2002 r. oraz że odwołanie zostało wniesione w dniu 14 sierpnia 2002 r. Również skarżący w skardze wniesionej do sądu administracyjnego nie kwestionowali tych faktów. W tym stanie rzeczy całkowicie niezrozumiały i bezzasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd przepisu art. 129 par. 2 Kpa, ponieważ Sąd nie miał żadnych podstaw do kwestionowania legalności zaskarżonego postanowienia. Skarżący w istocie rzeczy powołują się na inne okoliczności faktyczne sprawy, które nie wiadomo z jakich przyczyn przytaczają dopiero w skardze kasacyjnej, powołując się zresztą na znajdujący się w ich posiadaniu dowód w postaci odpisu odwołania z prezentatą Urzędu Miasta w B. wskazującą datę 13 sierpnia 2003r r., którego nie przedstawili Sądowi. Dowolność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej wynika także z tego, że niewątpliwe jest, iż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącym w dniu 30 lipca 2002 r., podczas gdy skarżący twierdzą, że odwołanie wnieśli w terminie, ponieważ "faktycznie wpłynęło ono w dniu 13.08.03".

W tym sanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, oddalił skargę kasacyjną.