Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2004 r. (sygn. akt 7/IV SA 1879/02) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. S. M. "W. " na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2002 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Dzielnicy Warszawa-Śródmieście z dnia [...] kwietnia 1994 r. udzielającej A. S. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu drzwi i schodów na podwórko z lokalu nr [...] budynku przy ul. [...] w Warszawie.
Sąd podzielił argumentację organów administracji orzekających w sprawie stwierdzenia niezgodności zakwestionowanej decyzji, że w sytuacji gdy inwestor mający spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, dysponował zgodą Spółdzielni na wykonanie przedmiotowych drzwi i schodów to późniejsze żądanie stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na wykonanie tych robót z powodu tego, iż zgoda ta była wydana bez zachowania procedury wewnątrzspółdzielczej, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Jeżeli zatem - konkluduje Sąd - w sprawie zezwolenia na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych - inwestor spełnił wymogi przewidziane prawem to ówczesny Burmistrz Dzielnicy Warszawa-Śródmieście zasadnie wydał pozwolenie na wykonanie w/w robót budowlanych i brak jest przesłanek z art. 156 § 1 Kpa do stwierdzenia nieważności decyzji zakwestionowanej przez Spółdzielnię "W.", w szczególności zaś nie jest tak jak to podnosi Spółdzielnia we wniosku o stwierdzenie nieważności, że w/w decyzja została skierowana do osoby nie będącą stroną w sprawie. Przywołany zaś wyrok NSA z dnia 24 stycznia 1996 r. (sygn. akt IV SA 744-745/94, OPS 4/97, poz.
- Sąd uznał za nie mający odniesienia do rozpoznawanej sprawy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z żądaniem uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznania skargi, wniosła W. S. M. "W. " w Warszawie, reprezentowana przez adw. J. S. S. Jako podstawę skargi kasacyjnej wskazano:
- naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego - ustawy z dnia 24.10.1974r., art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, a nadto art. 54 § 1 Prawa spółdzielczego przez jego błędne zastosowanie oraz art. 46 § 1 pkt 8 in fine tegoż Prawa spółdzielczego przez jego niezastosowanie,
- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 133 § 1 zd. in principio i art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd wyrokujący w sprawie przeszedł do porządku nad tym, iż inwestor A. Ś. nie miał legitymacji do występowania o pozwolenie na wykonanie opisanych wyżej robót budowlanych, jako że roboty te obejmowały prace na zewnątrz lokalu, a więc przeznaczone do wspólnego użytku członków Spółdzielni, a te również w świetle przywołanego przez skarżącą wyroku NSA, stroną czynią Spółdzielnię, a nie A. Ś. Sąd nadto był zobowiązany - podnosi strona skarżąca - do oceny zgody Spółdzielni na wykonanie w/w prac, na którą powołał się inwestor. Stosownie bowiem do regulacji art. 46 § 1 pkt 8 Prawa spółdzielczego skutek prawny w stosunku do członka zarządu spółdzielni rodzić może jedynie oświadczenie woli złożone przez radę nadzorczą a nie dwóch członków zarządu Spółdzielni w niniejszej sprawie, w której inwestor był wówczas członkiem zarządu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Jest związany podstawami w niej wskazanymi. Z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, o których mowa w art. 183 § 2 w/w ustawy. Tak też Naczelny Sąd Administracyjny postąpił w niniejszej sprawie, uznając, iż podstawy kasacyjne przytoczone przez Spółdzielnię Mieszkaniową "W." nie są uzasadnione.
Jeżeli chodzi o podstawowy zarzut skargi kasacyjnej - naruszenie art. 29 ust 5 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), stanowiącej materialnoprawną podstawę wydania kwestionowanego pozwolenia na wykonanie przedmiotowych drzwi i schodów to trzeba zaznaczyć iż wbrew twierdzeniom strony skarżącej, inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością stosownie do wymagań przywołanej normy art. 29 ust. 5 ówcześnie obowiązującego Prawa budowlanego z 1974 r., przedkładając zgodę skarżącej Spółdzielni, wyrażoną w trybie art. 54 § 1 ustawy z dnia 8 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze, na wykonanie prac budowlanych, o których mowa. Tryb ten jako powszechnie obowiązujący przy składaniu oświadczeń woli za spółdzielnię, zasadnie został uznany przez organ wydający kwestionowane pozwolenie na budowę za mający zastosowanie w sprawie inwestora, bowiem jak wynika z materiałów sprawy, nie była wówczas podnoszona okoliczność, że inwestor jest członkiem Zarządu Spółdzielni "W." i w związku z tym zgodę na dysponowanie nieruchomością w celu wykonania spornych prac budowlanych winna wyrazić w szczególnym trybie Rada Nadzorcza Spółdzielni, w myśl wymagań art. 46 § 1 pkt 8 Prawa spółdzielczego.
Okoliczność ta mogła stanowić przesłankę do wznowienia postępowania, ale nie mogła być podstawą do żądania Spółdzielni stwierdzenia nieważności decyzji zezwalających na wykonanie przedmiotowych drzwi i okien. Zasadnie zatem żądanie to zostało potraktowane jako nie mogące odnieść zamierzonego skutku w postępowaniu, o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Dzielnicy Warszawa - Śródmieście udzielającej A. Ś. pozwolenia na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych.
W konsekwencji tego za pozbawione usprawiedliwionych podstaw uznać należy kolejne zarzuty skargi naruszenia art. 28 Kpa oraz art. 133 § 1 i art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co mając na uwadze, orzeczono jak w sentencji z mocy art. 184 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.