Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 13 listopada 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku oddalił skargę G. T. L. SA w T. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z [...] października 2000 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki utwardzenia placu i jego wyposażenia. Ustalono, że wskazaną wyżej decyzją z [...] października 2000 r. uchylono decyzję organu pierwszej instancji z [...] lipca 2000 r. i nakazano G. T. L. SA z siedzibą w T. rozebrać obiekt budowlany w postaci utwardzonego placu wraz z jego wyposażeniem będącym oświetleniem z użyciem słupów typu ulicznego, zrealizowany na obszarze ogrodzonej części działki Nr [...], położonej przy ul. S., A. i B. w G. Według uzasadnienia zaskarżonego wyroku, skarga Towarzystwa nie zasługuje na uwzględnienie z następujących przyczyn. W sprawie II SA/Gd 1666/00, wyrokiem – również z 13 listopada 2003 r. oddalono skargę T. na decyzję z [...] czerwca 2000 r. nakazująca rozbiórkę posadowionych na działce [...] kontenerów. Rozstrzygnięcie to ma bezpośrednie odniesienie do niniejszej sprawy, skoro uznano, że kontenery zostały posadowione bez pozwolenia na budowę. Niesłuszne więc było twierdzenie strony skarżącej, zbieżne z twierdzeniami zawartymi w skardze w tej sprawie, że kontenery i plac, na którym je posadowiono służyły wyłącznie do rozbiórki obiektów strony skarżącej. Rozbiórka tych obiektów, mimo upływu trzech lat, nie została wykonana, a miała ona usprawiedliwiać utwardzenie placu i zainstalowanie oświetlenia.
Protokół oględzin z 14 sierpnia 1999 r. wskazuje, że były prowadzone roboty budowlane polegające na niwelacji terenu. Do wykonania takich robót potrzebne było nie tylko pozwolenie na budowę, ale również uzyskanie wcześniejszej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Pozwolenia na budowę nie wymagają roboty polegające na utwardzeniu gruntu na działkach budowlanych, a "plac pod wynajem ciężarówek za taki nie może być uznany". Gdyby nawet chodziło o roboty polegające na utwardzeniu placu (bez posadowienia kontenerów i słupów oświetleniowych), to wyczerpują one pojęcie budowli ziemnej.
W skardze kasacyjnej G. T. L. SA z siedzibą w T. zarzuca:
- naruszenie prawa materialnego przez błędna jego wykładnię, tj. art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) przez uznanie efektu podjętych robót za budowlę ziemną, art. 29 ust. 2 pkt 5 tego prawa przez uznanie, że wykonane prace nie miały charakteru utwardzenia powierzchni gruntu i wiążące się z tym twierdzenie o potrzebie uzyskania pozwolenia na budowę.
- naruszenie prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie tj. art. 28 Prawa budowlanego przez przyjęcie potrzeby uzyskania pozwolenia na budowę mimo, że wykonane prace nie wymagały takiego pozwolenia, art. 48 Prawa budowlanego przez jego błędne zastosowanie.
Skarga kasacyjna zawiera żądanie uchylenia zaskarżonego wyroku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania z zasądzeniem na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
Uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazuje, że wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, "utwardzenie... placu przez wyłożenie żwiru oraz zainstalowanie tymczasowego oświetlenia" nie może być uznane za obiekt budowlany. Zaskarżony wyrok według skargi kasacyjnej, nie uwzględnia treści art. 29 i 30 Prawa budowlanego. Obecnie obowiązujący art. 29 ust. 2 pkt 5 wprost wskazuje, że czynność polegająca na utwardzeniu powierzchni gruntu nie wymaga pozwolenia na budowę. Zarówno utwardzenie gruntu, jak i instalacja tymczasowego oświetlenia, uzyskały akceptację organu budowlanego. Celem podejmowanych robót budowlanych nie było urządzenie parkingu, lecz usytuowanie "tymczasowych obiektów kontenerowych oraz składowanie maszyn, samochodów i naczep skarżącej w zakresie niezbędnym do prowadzenia rozbiórki obiektu".
W tej sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 48 Prawa budowlanego do utworzonego przez wyłożenie żwirem placu. Wszelkie prace zostały przez stronę skarżącą zgłoszone, a oczyszczenie działki z chwastów i trawy oraz wyrównanie terenu stanowiły tylko przygotowanie "dla właściwego wyrównania i umocnienia jego piaskowej powierzchni poprzez naniesienie gruboziarnistego żwiru". Wykonane czynności nie wymagały też zgłoszenia planowanych robót.
Uzyskanie pozwolenia na budowę ani zgłoszenie wykonanych robót nie było potrzebne do "sytuowania obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych (art. 29 ust. 1 pkt 3 i art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozstrzygnięcie w tej sprawie zarówno organów administracji, jak i Sądu administracyjnego dotyczyło nakazania rozbiórki utwardzenia placu wraz z jego wyposażeniem "w postaci oświetlenia z użyciem słupów typu ulicznego" zrealizowanych na obszarze grodzonej części działki Nr [...], położonej przy ul. S., A. i B. w G. W sprawie OSK 60/04 (sygn. akt, w których wydano zaskarżoną skargą kasacyjną wyrok – SA/Gd 1666/00) rozstrzygnięcie obejmowało wprawdzie rozbiórkę innych obiektów, bo kontenerów, ale zrealizowanych również na tej samej działce Nr [...].
W wymienionej wyżej sprawie (OSK 104/04) Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 kwietnia 2004 r. oddalił skargę kasacyjną. Oddalenie skargi kasacyjnej było następstwem między innymi przyjęcia założenia, że obiekty kontenerowe nie zostały wybudowane do użytkowania w celu realizacji robót budowlanych polegających na rozbiórce istniejącego na działce inwestora obiektu budowlanego. Stwierdzono również, w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną, że budowa obiektów budowlanych nie wymaga pozwolenia na budowę tylko wówczas, gdy są one przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych i w celu ich wykonania.
Najważniejsze jest jednak to, że aprobowano stanowisko zarówno wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jak i w decyzjach organów administracji, według którego kontenery służyły realizacji innych celów niż prowadzeniu robót budowlanych polegających na rozbiórce obiektu. Do takich innych celów zaliczono prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie importu samochodów ciężarowych. Dokonane w omawianej sprawie, w której zapadło prawomocne rozstrzygnięcie ustalenia, o prowadzeniu robót budowlanych, nie w celu wykonywania robót rozbiórkowych, są również aktualne w sprawie niniejszej. Jak bowiem słusznie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, rozbiórki mimo upływu trzech lat nie wykonano, a utwardzenie placu (podobnie jak i posadowienie kontenerów) i oświetlenie działki nie było zrealizowane dla celów związanych z rozbiórką budynku.
Nie można w związku z tym podzielić zasadniczego twierdzenia skargi kasacyjnej, dotyczącego utwardzenia placu i jego oświetlenia z użyciem słupów typu ulicznego, że wykonanie związanych z tym robót służyło wyłącznie do "sytuowania obiektów budowlanych przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych" (w tym przypadku rozbiórkowych).
Aprobowanie ustalenia, że wykonane roboty budowlane służyły innym celom niż dla wykonania robót rozbiórkowych, przesądza o braku naruszenia powołanych w skardze kasacyjnej przepisów Prawa budowlanego.
W szczególności nie jest uzasadniony zarzut naruszenia art. 48 tego Prawa w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, a przed nowelą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718).
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 184 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – skarga kasacyjna podlega oddaleniu.