Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 września 2003 r. (...) Powiatowy Komendant Policji w T. nałożył na Annę K., prowadzącą działalność gospodarczą "Usługi transportowe Handel" z siedzibą w D., karę pieniężną w wysokości 4.000 zł. za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych, co stanowi naruszenie art. 92 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym /Dz.U. nr 125 poz. 1371 ze zm./.
Ś. Komendant Wojewódzki Policji w K. - po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji - w dniu 31 października 2003 r. decyzją (...) - uchylił ją w części dotyczącej kary pieniężnej i nałożył na Annę K. karę pieniężną w kwocie 3.000 zł. za naruszenie art. 92 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy. Niniejsza decyzja została doręczona przedsiębiorcy w dniu 5 listopada 2003 r.
Dnia 3 grudnia 2003 r. Anna K. wniosła skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach za pośrednictwem Komendy Wojewódzkiej Policji w K. W uzasadnieniu skarżąca dowodziła, iż dnia 2 września 2003 r. wykupiła opłatę drogową w Urzędzie Celnym w D. Fakt, że kierowca nie okazał wymaganego dokumentu organom kontroli nie może skutkować - zdaniem skarżącej - przeniesieniem odpowiedzialności na inną osobę, czyli na Annę K. Przesłanką odpowiedzialności może być jedynie niewykupienie karty opłaty drogowej, a nie jego nieokazanie na żądanie kontroli. Powyższą skargę Komenda Wojewódzka Policji przekazała do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Katowicach, dnia 9 grudnia 2003 r.
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę, powołując się na bezskuteczny upływ terminu do jej wniesienia. Zdaniem Sądu, skarga została wniesiona 9 grudnia 2003 r., zatem 34 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji.
Dnia 8 marca 2004 r. Anna K. złożyła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, celem merytorycznego rozpoznania sprawy. Postanowieniu temu skarżąca zarzuciła:
- naruszenie przepisu art. 83 par. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez bezpodstawne przyjęcie, że wniosła do Sądu skargę na decyzję Ś. Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. po upływie 30 dni od doręczenia jej decyzji;
- naruszenie przepisy art. 91 par. 1 i 3 cyt. ustawy, przez niezarządzenie stawienia się Anny K. osobiście albo przez pełnomocnika w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy;
- naruszenie przepisu art. 90 par. 1 cyt. ustawy, przez rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, podczas gdy prawidłowe wyjaśnienie sprawy mogło nastąpić na posiedzeniu jawnym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw prawnych.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ weszła w życie dnia 1 stycznia 2004 r. Natomiast do końca roku 2003 r. w sprawach kontroli wykonywania administracji publicznej, obowiązywała ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Zatem do oceny, czy Anna K. wniosła skargę na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 31 października 2003 r. w terminie - mają zastosowanie przepisy ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 obowiązującej do 31 grudnia 2003 r. ustawy, skargę należało wnieść bezpośrednio do Sądu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie, a w innych przypadkach w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o podjęciu aktu lub innej czynności organu uzasadniającej wniesienie skargi.
Zaskarżona decyzja doręczona została Annie K. w dniu 5 listopada 2003 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął dnia 5 grudnia 2003 r. Skarżąca nie dotrzymała wymaganego terminu, albowiem Wojewódzka Komenda Policji przekazała przedmiotową skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Katowicach dnia 9 grudnia 2003 r., czyli 34 dni po doręczeniu decyzji. Termin wniesienia przez Annę K. skargi do organu administracji, nie ma znaczenia i nie stanowi o dochowaniu przewidzianego prawem terminu.
Według art. 35 ust. 1 liczy się data zaskarżenia decyzji bezpośrednio do Sądu, gdyż zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami skargę należało złożyć do Sądu, bez pośrednictwa organu.
Zatem, Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie stwierdził, iż skarga Anny K. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Komendanta Policji, została wniesiona po terminie. Ponadto, co również podkreślił sąd I instancji, zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obowiązująca obecnie ustawa również przewiduje trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Stąd właściwe było jej odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Owszem, gdyby skarżąca - dochowując wymaganego terminu - złożyła przedmiotową skargę po dniu 1 stycznia 2004 r., to wniesienie jej do Sądu za pośrednictwem organu, byłoby jak najbardziej właściwe i stanowiłoby o dochowaniu terminu. Zgodnie bowiem z art. 54 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jednakże zaskarżona decyzja została doręczona Annie K. 5 listopada 2003 r., zatem tryb i zasady wniesienia skargi regulowała obowiązująca wówczas ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, która przewidywała obowiązek wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.