Wyrok NSA z 13 października 2004 r., OSK 672/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 października 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. T.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2004r. sygn. akt II SA/Lu 1462/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Włoskiewicz /spr./, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska, Zygmunt Niewiadomski
Agnieszka Kwiatkowska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej scalenia gruntów

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Kierownik Urzędu Rejonowego w S. decyzją z dnia [...] października 1998 r. [...] orzekł o scaleniu gruntów wsi J. i Z., Wojewoda Tarnobrzeski zaś decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r. [...] uchylił tę decyzję m.in. w części dotyczącej A. T. i orzekł co do istoty sprawy, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 sierpnia 1999 r. SA/Rz 143/99 oddalił skargę A. T. A. T. wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji scaleniowej zarzucając, że została wydana bez jej wniosku lub zgody, jak stanowi art.2 ust.3 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 1989 r. Nr 58, poz.349).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] października 1998 r. - w części obejmującej scaleniem działkę nr [...] (po scaleniu nr [...]) - i decyzją z dnia [...] września 2002 r. [...] utrzymało w mocy swą odmowną decyzję, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 19 lutego 2004 r. II SA/Lu 1462/02 oddalił skargę A. T. Sąd podzielił stanowisko organu nadzoru o braku podstaw do stwierdzenia nieważności uznając, że - w świetle znajdującej się w aktach "Listy rolników wsi Z. zgodnych na scalenie gruntów J." podpisanej przez A. T. - skarżąca wyraziła zgodę na objęcie scaleniem również działki siedliskowej nr [...], czego nie kwestionowała, ani w odwołaniu ani w skardze na ostateczną decyzję scaleniową.

W skardze kasacyjnej A. T. wniosła o uchylenie wyroku zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię, w szczególności art.2 ust.3 ustawy o scaleniu i wymianie gruntów poprzez przyjęcie, że sam udział w postępowaniu scaleniowym oznacza zgodę na objęcie scaleniem gruntów pod zabudowaniami, podczas gdy - w świetle orzecznictwa sądowego - zgoda taka nie może być domniemana i musi być udzielona wyraźnie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Decyzje scaleniowe, o które chodzi w sprawie, zostały już poddane kontroli sądu w wyroku z dnia 24 sierpnia 1999 r. SA/Rz 143/99.

Stosownie do art.51 oraz art.22 ust.3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), Sąd nie tylko nie był związany granicami skargi, lecz przede wszystkim był obowiązany stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodziły przyczyny określone w art.156 § 1 kpa.

Nie można zatem, bez wzruszenia oddalającego skargę wyroku, dowodzić, że objęte nim decyzje są obciążone wadą nieważności, gdyż oddalenie skargi jest wyrazem dokonanej przez sąd oceny stanowiącej o zgodności tych decyzji z prawem.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), uznając, że zaskarżony skargą kasacyjną wyrok odpowiada prawu.