Wyrok NSA z 28 lipca 2004 r., OSK 687/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lipca 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Leszka P.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2004 r. sygn. akt II SA 3347/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz, Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.), Zbigniew Rausz
Edyta Pawlak protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Leszka P. na decyzję Dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej z dnia 11 września 2002 r. (...) w przedmiocie zasiłku pogrzebowego

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 5 lutego 2004 r. II SA 3347/02, rozpoznając skargę Leszka P. na decyzję Dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej z dnia 11 września 2002 r. (...) w przedmiocie wypłaty zasiłku pogrzebowego, stwierdził nieważność tej decyzji. Rozstrzygnięcie takie Sąd uzasadnił tym, że stosownie do art. 58 i 59 Kpa organ odwoławczy przed rozpatrzeniem odwołania obowiązany jest wydać orzeczenie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia tego środka, zaś rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, a w tej sprawie organ odwoławczy rozpoznał odwołanie wniesione z uchybieniem terminu, bez wydania postanowienia w przedmiocie jego przywrócenia.

Skargę kasacyjną wniósł Leszek P., zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 20 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 2002 nr 76 poz. 693 ze zm./, polegające na przyjęciu, że organ I instancji mógł wypłacić wyrównanie zasiłku pogrzebowego oraz naruszenie przepisów Kpa polegające na tym, że z powodu nie rozpatrzenia przez organ odwoławczy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania została stwierdzona nieważność decyzji, a także naruszenie prawa materialnego, tj. art. art. 8, 9, 12 i 35 Kpa i przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i domagał się uchylenia wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi do ponownego rozpatrzenia.

Odpowiadając na skargę kasacyjną Dowódca Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej wniósł o jej oddalenie, podkreślając, iż kwestia prawa do zasiłku nie była przez Sąd rozpatrywana z powodu wad formalnych decyzji organu odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem jej zarzuty są całkowicie chybione.

Podstawę wyrokowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stanowił art. 145 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, który upoważnia Sąd o stwierdzenia nieważności decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa. Tylko wykazanie zatem, że został naruszony ten przepis, bowiem nie było przesłanek nieważności określonych w art. 156 par. 1 Kpa, mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. Takie zarzuty nie zostały w skardze podniesione. Natomiast powołano się w niej na naruszenie przez Sąd szeregu przepisów, których Sąd w ogóle nie stosował, już to dlatego, że nie rozpoznawał sprawy co do jej meritum - przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 2002 nr 76 poz. 693 ze zm./, lub dlatego, że nie miały one w ogóle zastosowania w postępowaniu przed Sądem - przepisy kodeksu postępowania administracyjnego - bowiem z mocy art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ do postępowania przed Sądem miały już zastosowanie przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu. Co się zaś tyczy ogólnie wskazanej zasady konstytucyjnej zaufania obywateli do państwa prawa, to właśnie ocena Sądu co do zasad postępowania, które organ administracji naruszył i wynikające z niej rozstrzygnięcie jak najbardziej czynią zadość tej konstytucyjnej zasadzie, dając wytyczne na przyszłość co do prawideł postępowania organu przy rozstrzyganiu indywidualnych spraw administracyjnych.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.