Postanowienie NSA z 14 września 2004 r., OSK 692/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 września 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "L." Sp. z o.o. w P.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 stycznia 2004 r. sygn. akt 4/II SA/Ka 2601/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.), Sędziowie NSA Zbigniew Rausz, Joanna Runge-Lissowska
Mariola Błaszczyk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi "L." Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia 28 sierpnia 2003 r. (...) w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 7 października 2003 r. w sprawie ze skargi "L." sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w C. (...), radca prawny Bartosz K. działający w imieniu skarżącej spółki został wezwany do uzupełnienia braków skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu przez spółkę oraz dokumentów wykazujących sposób reprezentacji i skład osobowy jej organów celem ustalenia, czy osoba podpisana na pełnomocnictwie ma prawo reprezentować spółkę. Jednocześnie pełnomocnik spółki został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł. W wyznaczonym terminie doszło do uiszczenia wpisu oraz wykazania składu osobowego organów i sposobu reprezentacji skarżącej spółki. Ponadto nadesłano też pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą spółkę radcy prawnemu Bogusławowi K. do reprezentowania jej w sprawie odwołania od opisanej w nim decyzji naczelnika Urzędu Celnego w C. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone pełnomocnikowi sporządzającemu skargę przez radcę prawnego Bogusława K. do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę. W uzasadnieniu Sąd przyjął, iż zgodnie z treścią art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ w związku z art. 37 par. 1 tejże ustawy oraz art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ skargę należało odrzucić. Zdaniem Sądu skarżąca Spółka nie wykazała upoważnienia do działania w jej imieniu osób, które podejmowały czynności procesowe w sprawie. Występujący w imieniu skarżącej Bartosz K., mimo wezwania, nie przedłożył dokumentu upoważniającego go do reprezentowania skarżącej spółki w postępowaniu sądowym, albowiem pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Bogusławowi K. jest pełnomocnictwem uprawniającym go do reprezentacji skarżącej jedynie w sprawie odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. Zatem zostało ograniczone wyłącznie do postępowania administracyjnego. Z tej przyczyny dalsze pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu sporządzającemu skargę w sprawie, Sąd uznał za nieskuteczne.

"L." sp. z o.o. zaskarżyła powyższe postanowienie skargą kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości lub alternatywnie o uchylenie postanowienia w całości i skierowanie do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła przedmiotowemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania oraz błędne ustalenie stanu faktycznego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Konstrukcja przepisów art. 176 ww. ustawy wskazuje zatem dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna: czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 45 i 47 ustawy oraz spełniać wymagania szczególne, przewidziane dla skargi kasacyjnej.

Wymagania pierwszego rodzaju przewidziane dla pisma procesowego, mają charakter formalny, co odróżnia je od wymagań materialnoprawnych dotyczących tylko skargi kasacyjnej. Odmienny charakter tych ostatnich wymagań ustawodawca ustanawia w ten sposób, iż ogólnie wskazuje, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a więc wszystkich pism, a następnie w sposób szczegółowy wymienia wymagania właściwe tylko dla skargi kasacyjnej. Wymagania właściwe skardze kasacyjnej są wymaganiami stanowiącymi o istocie tego środka odwoławczego. Odmienne traktowanie wymagań materialnych skargi kasacyjnej skutkuje tym, iż spośród wymagań jakie spełnić musi skarga kasacyjna, podstawowe znaczenie ma przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Brak jednego z tych istotnych elementów skargi kasacyjnej sprawia, iż wniesione pismo nie może być uznane za ważnie wniesioną skargę kasacyjną. Przekreśla możliwość nadania jej dalszego biegu. Powoduje, iż skarga kasacyjna nie spełniająca wymagań merytorycznych podlega odrzuceniu na podstawie tej części przepisów art. 178 przywołanej wyżej ustawy, która odnosi się do skargi kasacyjnej niedopuszczalnej z innych przyczyn. W tej sprawie Sąd nie wzywa strony skarżącej do uzupełnienia skargi poprzez przytoczenie jej podstaw, uzasadnienia i wymaganych wniosków, ale skargę kasacyjną odrzuca.

Jeżeli zatem w niniejszej sprawie strona skarżąca mimo, że reprezentowana przez radcę prawnego nie wskazała podstaw kasacji, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ograniczając się do ogólnego zarzutu naruszenia przepisów postępowania, bez wskazania jakiegokolwiek konkretnego przepisu, który został naruszony zaskarżonym postanowieniem i podstaw tych nie można wyprowadzić z uzasadnienia skargi kasacyjnej, to tym samym uniemożliwiła merytoryczne rozpoznanie złożonego pisma. Naczelny Sąd Administracyjny nie może się bowiem domyślać intencji strony skarżącej. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, w myśl utrwalającego się orzecznictwa NSA w tej mierze /zob. np. postanowienie z 16 marca 2004 r. - FSK 209/04/, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych. W tym też kierunku poszło orzecznictwo Sądu Najwyższego /por. np. uzasadnienie postanowienia z 16 października 1997 r. II CKN 404/97 - OSNC 1998 nr 4 poz. 59/.

Skoro więc niniejsza skarga pozbawiona jest podstawowych elementów konstrukcyjnych, to jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.