Postanowienie NSA z 14 września 2004 r., OSK 709/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "R." S. M. Z. P. C. w R.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lutego 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Ka 3206/03 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi "R." S. M. Z. P. C. w R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżąca Spółdzielnia pismem doręczonym 29 grudnia 2003 r. została wezwana, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących sposób reprezentacji Spółdzielni oraz skład osobowy jej organów celem ustalenia kręgu osób upoważnionych do jej reprezentowania i wniesienia skargi do sądu oraz do uiszczenia wpisu sądowego. W wyznaczonym terminie skarżąca uzupełniła braki skargi częściowo uiszczając stosowny wpis. Natomiast do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie przedstawiła dokumentów dot. zasad reprezentacji.

Od postanowienia tego skargę kasacyjną wniosła Spółdzielnia opierając ją na naruszeniu prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 46 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że skarżąca naruszyła obowiązujące wymogi formalne skargi i skarga podlegała odrzuceniu oraz naruszenie przepisów postępowania tj. dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 przez przyjęcie, że brak dokumentów wykazujących sposób reprezentacji Spółdzielni uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wskazując na powyższe naruszenia skarżąca Spółka wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

W uzasadnieniu skargi przyznano, że wprawdzie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych, ale to nie miało istotnego znaczenia dla rozpoznania skargi. Art. 54 § 1 Prawa spółdzielczego stanowi, że oświadczenia woli za spółdzielnię składają członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i pełnomocnik. Skarga była podpisana przez dwóch członków zarządu. O ile Sąd miał wątpliwości czy osoby podpisujące skargę są do tego uprawnione, to mógł poczynić stosowne ustalenia w Rejestrze Spółdzielni w Krajowym Rejestrze Sądowym, który jest jawny. Ponadto podniesiono, że art. 46 ppsa nie wymaga udokumentowania działania za osobę prawną, a więc nie istniały przeszkody formalne do rozpoznania skargi.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Sąd bowiem nie naruszył art. 56, ani art. 58 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Bezsporne w sprawie jest, iż skarżąca Spółdzielnia została wezwana przez przewodniczącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakreślonym terminie i w tym terminie braków tych nie uzupełniła. W takiej sytuacji Sąd prawidłowo zastosował art. 55 § 1 pkt 3 ww. ustawy, który stanowi, że skargę sąd odrzuca gdy nie uzupełniono w wymaganym terminie braków formalnych skargi.

Zasadnie Sąd również wezwał skarżącą Spółdzielnię do wykazania sposobu reprezentacji i składu osobowego. Oczywistym bowiem jest, że skarga może być wniesiona przez uprawnione osoby i to do Spółdzielni należał obowiązek wykazania, iż osoby wnoszące w jej imieniu skargę mają prawo ją reprezentować przed Sądem. Wynika to m.in. z przepisu art. 28 w zw. z art. 29 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że organ lub osoby uprawnione do reprezentowania osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Pierwszą czynnością w niniejszej sprawie było wniesienie skargi, a skarżąca spółdzielnia tego obowiązku nie dopełniła, zasadnie więc została wezwana do usunięcia tego braku skargi, a nie usunięcie tego braku spowodowało odrzucenie skargi.

Z tych względów Sąd na zasadzie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.