Wyrok NSA z 30 listopada 2004 r., OSK 796/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 listopada 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Krzysztofa P.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2004 r. sygn. akt II SA 1495/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, Leszek Włoskieiwcz /spr./
Agnieszka Majewska protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Krzysztofa P. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 8 kwietnia 2002 r. (...) w przedmiocie nagrody rocznej

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Krzysztof P., funkcjonariusz Straży Granicznej, pozostawał zawieszony w czynnościach służbowych od dnia 18 października 2001 r. do dnia 28 lutego 2002 r., tj. do dnia zwolnienia ze służby.

Komendant (...) Oddziału Straży Granicznej - działając na podstawie par. 2 ust. 3 zarządzenia Nr 74 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 października 1996 r. w sprawie warunków przyznawania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg dla funkcjonariuszy Straży Granicznej /Dz.Urz. MSW nr 10 poz. 71/ - rozkazem personalnym z dnia 28 lutego 2002 r. przyznał Krzysztofowi P. nagrodę roczną za okres od 1 stycznia 2001 r. do 31 października 2001 r. oraz nie przyznał nagrody rocznej za rok 2002, natomiast Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia 8 kwietnia 2002 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaś wyrokiem z dnia 15 marca 2004 r. II SA 1495/02 oddalił skargę Krzysztofa P. Sąd podzielił stanowisko organów Straży Granicznej, że - w świetle par. 2 ust. 3 powołanego zarządzenia - do okresu służby, od którego zależy wysokość nagrody rocznej, nie wlicza się okresów zawieszenia w czynnościach służbowych.

W skardze kasacyjnej Krzysztof P. zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj. art. 112 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej /Dz.U. nr 78 poz. 462 ze zm./ w związku z par. 4 zarządzenia Nr 74 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 15 października 1996 r. w sprawie warunków przyznawania nagród rocznych... przez błędne zastosowanie tych przepisów.

Skarżący podniósł, że - chociaż ustawa przyznaje funkcjonariuszowi świadczenia pieniężne obejmujące nagrodę roczną- został pozbawiony nagrody w sytuacji, jakiej nie przewiduje par. 4 zarządzenia Nr 74.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Do naruszenia powołanych w skardze przepisów nie doszło, gdyż par. 4 zarządzenia Nr 74 nie znajdował w sprawie zastosowania, natomiast o naruszeniu art. 112 ust. 1 pkt 3 ustawy o Straży Granicznej nie może być mowy dlatego, że wprawdzie funkcjonariuszowi przysługuje nagroda roczna, lecz - jak stanowi art. 114 /obecnie ust. 2/ tej ustawy - tylko na warunkach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych właśnie w zarządzeniu Nr 74.

W miejsce par. 4 zarządzenia Nr 74 - stanowiącego, kiedy nagroda roczna w ogóle nie przysługuje - zastosowanie znajdował wprost par. 2 ust. 3 stanowiący, jakich okresów /m.in. zawieszenia w czynnościach służbowych/ nie wlicza się do okresu służby, od którego zależy wysokość nagrody rocznej.

Skarżący zatem nie został pozbawiony nagrody rocznej, lecz otrzymał ją w takiej wysokości, jaka mu przysługiwała ze względu na okres pełnienia służby.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.