Wyrok NSA z 26 stycznia 2005 r., OSK 839/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Izabeli i Wiesława K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 marca 2004 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/03

Sprawa

w sprawie ze skargi Izabeli i Wiesława K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 19 lipca 2003 r. (...) w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.), Sędziowie NSA Roman Hauser, Zygmunt Niewiadomski
Łukasz Celiński protokolant

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 3.03.2004 r. II SA/Gd 1783/03, odrzucił skargę Izabeli i Wiesława K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G., powołując się na art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, z tego względu, że nie wnieśli oni wpisu sądowego w zakreślonym terminie. Uczynił to tylko Marek F. - trzeci z wnoszących skargę.

W skardze kasacyjnej na to postanowienie Izabela i Wiesław K., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli o uchylenie postanowienia w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. 2002 nr 9 poz. 88 ze zm./ w zw. z art. 97 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ oraz art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wprawdzie na mocy art. 97 par. 1 cyt. ustawy Przepisy wprowadzające sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu na podstawie przepisów cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu, to jednak stosownie do par. 2 tego artykułu w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych, a wobec tego kwestia odrzucenia skargi w związku z nieuiszczeniem wpisu nie mogła zostać rozstrzygnięta z pominięciem przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze tej ustawy stanowi, że pisma wnoszone przez kilka osób podlegają jednej opłacie, a tylko jeżeli przedmiotem sprawy są roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju i oparte na jednakowej podstawie faktycznej oraz prawnej /współuczestnictwo formalne/, każdy współuczestnik uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swego roszczenia i zobowiązania - zdanie drugie, zaś pomiędzy wnoszącymi skargę, tj. Izabelą i Wiesławem K. i Markiem F. nie zachodzi współuczestnictwo formalne, zatem zastosowanie powinien mieć art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze i takie stanowisko reprezentował sam Sąd, informując w wezwaniu do uiszczenia wpisu, że wniesienie przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych. Błędnie został zastosowany art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu, co tym samym narusza art. 5 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, bowiem nie posiada ona usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów odrzucając skargę na decyzję z tego względu, że skarżący nie uiścili wpisu w terminie.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z par. 2 art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ stosowanie dotychczasowych przepisów o wpisie - w sprawach, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone - oznacza, iż wpis uiszcza się w wysokości określonej dotychczas obowiązującymi przepisami, a już uiszczony nie podlega zmianie.

Stwierdzić natomiast trzeba, że w sprawach wpisu od skarg ani w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1.01.2004 r., ani w obecnie obowiązującym w przypadku, gdy skarga została wniesiona przez więcej niż jednego skarżącego uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących nie zwalnia pozostałych z konieczności jego uiszczenia. Wpis pobiera się od skargi /art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, wnoszonej w sprawach wymienionych w art. 16 i art. 17 ustawy o NSA i art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez uprawnione podmioty na jeden akt prawny lub bezczynność w jednej sprawie.

Są do zatem sprawy oddzielne dla każdego wnoszącego skargę, choć oparte na tej samej podstawie prawnej i dotyczące tego samego aktu organu.

W niniejszej sprawie każdy ze skarżących powinien był uiścić wpis od skargi ma decyzję. Skarżący tego nie uczynili i ich skargi podlegały odrzuceniu, natomiast pouczenie Sądu wprowadzające skarżących w błąd może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.