Postanowienie NSA z 2 grudnia 2004 r., OSK 851/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 grudnia 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. P.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 stycznia 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Ka 469/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki (spr.), Zygmunt Niewiadomski
Mariola Błaszczyk protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2004 r. sygn. akt 3 II S.A./Ka 469/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.

Na powyższy wyrok w imieniu R. P. skargę kasacyjną wniósł adwokat J. B., zarzucając "naruszenie przepisów o postępowaniu przez nie uwzględnienie warunków środowiskowych pracy skarżącego i wpływu tychże warunków na uszkodzenie słuchu", jednocześnie wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano kilka orzeczeń Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego, zdaniem autora skargi, związanych z przedmiotem sprawy i postawionym zarzutem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art.176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (powołanej dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym (art.45-49 p.p.s.a.) a ponadto powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla skargi kasacyjnej.

Wśród wymogów szczególnych skargi kasacyjnej na pierwszym miejscu należy wymienić" przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie".

Stosownie do art.174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy czym, wskazanie podstawy kasacji nie może ograniczyć się tylko do powtórzenia treści powyższego przepisu w części bądź w całości. Autor skargi kasacyjnej (adwokat, radca prawny) jako profesjonalista w dziedzinie prawa, powinien wskazać jakie konkretne przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania (bądź jedne i drugie), zostały naruszone i na czym to naruszenie polegało. Przy naruszeniu przepisów postępowania, nie wystarczy wskazanie ich, ale należy również wykazać, że to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli na zaskarżony wyrok (postanowienie NSA z dnia 8.03.2004 r. FSK 41/04, ONSA 2004, nr 1, poz.9).

Rozpoznawana skarga pozbawiona jest wszystkich tych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, co uniemożliwia rozpoznanie sprawy.

Autor skargi kasacyjnej ograniczył się wyłącznie do postawienia zarzutu naruszenia przepisów o postępowaniu, nie wskazując żadnych konkretnych przepisów, na czym to naruszenie miało by polegać i czy to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie skargi kasacyjnej nie zawiera również żadnych elementów i wyjaśnień nawiązujących do podstaw kasacji określonych w art.174 p.p.s.a. Skargę taką należy uznać za "niedopuszczalną" w rozumieniu art.178 p.p.s.a.

Tak sformułowana skarga kasacyjna posiada istotne braki, dotyczące jej podstawowych elementów konstrukcyjnych, które nie mogą być uzupełnione ani poprawione w trybie art.49 § 1 w związku z art.193 p.p.s.a.

Mogą być uzupełnione lub poprawione tylko te braki formalne skargi kasacyjnej, które dotyczą wymogów przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, traktowanych w procedurze jako braki mniej istotne, podlegające sanacji (Postanowienie NSA z dnia 16.03.2004 r. FSK 209/04, ONSA 2004 nr 1, poz.13).

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.