Wyrok NSA z 4 października 2005 r., OSK 917/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 października 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. i E. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2004r. sygn. akt II SA/Ka 3245/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, Sędziowie NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska (spr.), Andrzej Jurkiewicz
Anna Wieczorek protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi J. i E. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 21 listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 15 marca 2004 r. odrzucił skargę J. i E. S. wniesioną w dniu 19 grudnia 2003 r. przez ustanowionego przez skarżących adwokata, jako wniesioną bez uiszczenia należnego wpisu stałego w kwocie 10 zł.

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że stosownie do art. 221 w związku z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), której przepisy zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stosuje się również w sprawach, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i w których postępowanie do tej daty nie zostało zakończone – brak należytego opłacenia skargi podlegającej opłacie stałej, a wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego – skutkuje odrzuceniem skargi.

W uzasadnieniu wskazano nadto, że pełnomocnik skarżących wezwany przez Sąd do uzupełnienia braku pełnomocnictwa w terminie siedmiodniowym – pod rygorem odrzucenia skargi – terminu tego nie zachował.

Od tego postanowienia wniesiona została skarga kasacyjna przez J. i E. S., reprezentowanych przez adwokata. W skardze zarzucono naruszenie art. 97 § 1 pow. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 220 § 3, art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem autora skargi w sprawie powinny mieć zastosowanie nowe przepisy, w myśl których wpłata wpisu stałego następuje po wezwaniu Sądu i dotyczy to również adwokatów. W sprawie niniejszej Sąd jednak tego nie uczynił. Wobec braku wezwania do uiszczenia wpisu – pełnomocnik nie miał nawet możliwości zapłaty wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami) w sprawach, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. stosuje się dotychczasowe przepisu o wpisie i innych kosztach sądowych. Przepisem dotychczasowym, o którym mowa w tej regulacji jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117, poz. 563 ze zmianą). Przepis § 7 tego rozporządzenia stanowi: "Przewodniczący wydziału (prezes ośrodka zamiejscowego) wzywa do uiszczenia wpisu po wniesieniu skargi. Nie dotyczy to wpisu stałego od skargi wniesionej przez adwokata lub radcę prawnego". Oznacza to, że w sprawach skarg wnoszonych przed dniem 1 stycznia 2004 r. do NSA przez adwokatów lub radców prawnych istniała konieczność jednoczesnego uiszczenia wpisu stałego pod rygorem odrzucenia skargi.

W sprawie jest bezsporne, że skarga wniesiona została 19 grudnia 2003 r. przez adwokata – bez jednoczesnego uiszczenia należnego wpisu stałego. Ponieważ skarga wniesiona została przed dniem 1 stycznia 2004 r. a postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 stycznia 2004 r. – to stosownie do pow. przepisu rozporządzenia z dnia 3 października 1995 r. – adwokat obowiązany był uiścić wpis bez oczekiwania na wezwanie Sądu. Skoro tego nie uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązany był skargę odrzucić.

Dlatego skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną należało oddalić.