Postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., OSK 951/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia i skargi kasacyjnej B. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2004 r., sygn. akt II SA/Kr 2324/03 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej i odrzucające skargę na decyzję Komisji Konkursowej w O. z dnia (...) czerwca 2003 r. w przedmiocie konkursu na stanowisko Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w S. postanawia oddalić zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, odrzucić skargę kasacyjną.

Skład

Sędzia NSA Włodzimierz Ryms przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 lutego 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi Bogdana R. na decyzję Komisji Konkursowej w O. w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w S., oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej oraz odrzucił skargę. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podniósł, iż skarżący nie uiścił opłaty sądowej i nie nadesłał odpisu skargi w wyznaczonym terminie, lecz dopiero w dniu 27 stycznia 2004 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty oraz uiścił należną opłatę. Skarżący nie wskazał okoliczności, które stosownie do przepisu art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą uzasadnić, iż uchybił terminowi bez swojej winy, a wobec tego wniosek o przywrócenie terminu należało oddalić, natomiast skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 2004 nr 162 poz. 1692 ze zm./.

Postanowienie zostało zaskarżone pismem nazwanym zażaleniem, w którym skarżący kwestionuje zarówno rozstrzygnięcie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty, jak i odrzucenie skargi. W uzasadnieniu zażalenia, które zostało sporządzone przez radcę prawnego został wskazany jedynie przepis art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym znaczeniu, że zdaniem skarżącego "zachodzą okoliczności umożliwiające przywrócenie terminu", ponieważ nie zdawał sobie sprawy, iż w sądzie toczą się dwa postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W zaskarżonym postanowieniu z dnia 27 lutego 2004 r. zostały zamieszczone dwa rozstrzygnięcia. Pierwsze dotyczące oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, na które przysługuje zażalenie /art. 86 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/ oraz drugie dotyczące odrzucenia skargi, na które przysługuje skarga kasacyjna /art. 173 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Postanowienie zostało zaskarżone w całości w jednym piśmie nazwanym zażaleniem. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że w istocie rzeczy skarżący wniósł zarówno zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia opłaty sądowej od skargi, jak i skargę kasacyjną n postanowienie o odrzuceniu skargi. O rodzaju środka odwoławczego nie decyduje bowiem jego to, jak został nazwany przez stronę, lecz to jakie rozstrzygnięcie sądu zostało zaskarżone. W takim wypadku konieczne jest dokonanie odrębnej oceny, czy zawarte w jednym piśmie dwa różne środki odwoławcze odpowiadają ustawowym wymaganiom oraz odrębne ich rozpoznanie.

Należy w tym miejscu podnieść, iż taki sposób zaskarżenia postanowienia z dnia 27 lutego 2004 r. jest następstwem wadliwego połączenia przez Sąd w jednym postanowieniu rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, na które przysługuje zażalenie, oraz rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, na które przysługuje skarga kasacyjna. Jeżeli bowiem na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu przysługuje zażalenie, to postanowienie o odrzuceniu skargi z tego powodu, że strona nie uiściła w terminie opłaty sądowej /art. 220 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, nie powinno być wydane dopóki postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi nie stanie się prawomocne.

W pierwszej kolejności wymaga rozpoznania zażalenie skarżącego na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Oddalając wniosek o przywrócenie terminu Sąd przyjął, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, o czym stanowi przepis art. 86 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podnoszony w zażaleniu zarzut naruszenia tego przepisu nie jest trafny. Skarżący nie kwestionuje bowiem, że został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w tej sprawie, a usprawiedliwia nie uiszczenie wpisu w terminie jedynie tym, iż był przekonany, że toczy się jedno postępowanie sądowe z jego skargi wniesionej we wrześniu 2003 r.

Z akt spraw zawisłych przez sądem administracyjnym na skutek skarg wniesionych przez skarżącego, II SA/Kr 2324/03 i II SA/Kr 2325/03 wynika, że w jednej sprawie skarga dotyczyła rozstrzygnięcia Komisji Konkursowej /II SA/Kr 2324/03/, a w drugiej sprawie rozstrzygnięcia Starosty O. w przedmiocie powołania na stanowisko Dyrektora Ośrodka /II SA/Kr 2325/03/. W każdej z tych spraw skarżący został wezwany odrębnie do uiszczenia opłaty sądowej w wyznaczonym terminie, z zaznaczeniem, że są to oddzielne sprawy. Wobec tego mylne przekonanie skarżącego, że wystarczy uiścić opłatę w jednej sprawie, nie może uzasadniać wniosku, że w drugiej sprawie nie dopełnił czynności w terminie bez swojej winy.

Z tych względów zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Odnosząc się do skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzucenie skargi przede wszystkim należy podnieść, że jakkolwiek skarga kasacyjna została wniesiona w terminie i została sporządzona przez radcę prawnego, to jednak nie odpowiada wymaganiom, których spełnienie jest konieczne dla przyjęcia, że skarga kasacyjna jest dopuszczalna. Stosownie bowiem do przepisu art. 176 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna przytaczać podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, co oznacza skazanie w skardze kasacyjnej przepisów prawa materialnego lub przepisów ustępowania, których naruszenia dopuścił się Sąd wydając zaskarżone orzeczenie. Skarżący wskazał jedynie przepis art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który ewidentnie dotyczy postanowienia o - oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej od skargi, a nie postanowienia o odrzuceniu skargi. Jako podstawę rozstrzygnięcia 3 odrzuceniu skargi Sąd przytoczył w uzasadnieniu postanowienia przepis art. 58 par. 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a naruszenia tego przepisu skarżący nie przytacza jako podstawy kasacyjnej.

Skarga kasacyjna, w której nie zostały przytoczone podstawy kasacyjne przez wskazanie przepisów, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną zostały naruszone przez Sąd, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 176, 178 i 180 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną na postanowienie o odrzuceniu skargi.